Shirt voor het mannetje

Vrienden van ons hebben alweer heel wat weekjes geleden een zoon gekregen: Luuk. Vrijwel gelijk na de geboorte heb ik een romper bedrukt met transferpapier, een Lucky Luke figuur met daaronder Lucky Luuk (waarvan ik dom genoeg geen foto maakte..). Toch wilde ik ook voor deze kleine man graag iets maken met flockfolie. Afgelopen keer gebruikte ik hiervoor het geboortekaartje als inspiratie. Dit geboortekaartje met olifant is weer een dankbaar inspiratieplaatje. De olifant is een kopie van het kaartje maar door de effen kleur oogt het totaal anders. Luuk moet nog even een klein beetje groeien zodat hij straks zijn shirt kan dragen!

Jubelleum

Even gedachten verzetten en een kwartiertje vrij maken voor een kaartje. Soms is het fijn om een 'verplicht' een kaartje te 'moeten' maken. Gemaakt met spulletjes die vooraan lagen. Over een tijdje weer een jubileum in het zicht, hoera voor de kaartjes waar je tijd voor moet maken! 

Pleister

Vandaag en gisteren even rust, ik vind het erg lastig om ervan te genieten. De oorzaak zit hem in het fenomeen 'geld'. Het liefst ben ik hiervan niet in de ban maar als je om je heen kijkt lijkt alles hier om te draaien. Dus gisteren op een echt vrije dag verspild door negatieve energie. Hier het hoe en waarom. 

Spontaan gaan een vriendin en ik beiden met onze baby's naar de stad wandelen. In een winkel zetten we de wagens wat aan de kant en duiken in de leuke shirtjes voor het kroost. Terwijl ik de juiste maat zoek zie ik in mijn ooghoek een vrouw naast de wagen van Noa in een schap kijken. Terwijl ze dat doet gaat haar hand naar mijn tas die in de kinderwagenbak ligt. Ik storm op de vrouw af met een keiharde brul: "Zeg, wil je wel eens uit mijn tas blijven!". Op het moment dat de vrouw "Sorry? Sorry..?!" zegt ga ik aan mezelf twijfelen. Zag ik het goed? Vol adrenaline zet ik de wagen dichterbij en ga verder met winkelen. De vrouwen, ze hoorden dus toch bij elkaar ook al schijnt het van niet, blijven heel even hangen en zetten het daarna op een lopen. 

Terwijl ik het verhaal tegen mijn vriendin vertel komt er een winkelmedewerkster al pratend in haar microfoontje langslopen. Ik ren achter haar aan omdat ik het gesprek opvang, een omschrijving van de vrouwen die de winkel inmiddels uitlopen. Haar laten weten dat ik haar naar mijn tas zag graaien maar niks kwijt ben. We moeten even in de winkel blijven, ze noteert mijn gegevens voor de politie en we kletsen nog wat voordat we verder winkelen. Toch is het een heel vervelend gevoel, bah. Wat ik wel weet is dat ik volgende keer mijn tas en kinderwagenbak wel dicht zal doen.. 

Dus het enige waar ik nu inmiddels al twee dagen veel aan denk is dus geld. Hoe ver ga je hiervoor? Wanneer is het genoeg? Wat is genoeg en wat is veel? Kan ik tevreden zijn met wat ik heb of wil ik meer? Wanneer is je eigen behoefte aan geld zo groot dat je andermans spullen neemt?

Het bloemetje van de foto is dan weer het voorbeeld van iets waar ik me altijd aan vasthoudt: het komt goed. Door een fout van een webwinkel was een dubbele betaling nodig maar hierna bleef het stil, ook na de belofte van "Je moet ons vertrouwen dat we het andere bedrag terug zullen storten.". Na een maand wachten, tientallen telefoontjes, heel veel negativiteit eindelijk een medewerker die er volledig voor ging. Het bedrag is teruggestort op de rekening en gistermiddag werd een prachtige bos bloemen bezorgd. Op zijn tijd komt het allemaal goed, op welke manier dan ook. 

Excited, Echo Park!

trein - Tilburg - trein

Een dagkaart van de trein bijna 'over de datum' dus op het nippertje nog een dagje weggeweest. Eindstation Tilburg voor een bezoek aan het Textielmuseum en museum De Pont. Even mijn gedachten weer laten gaan over (oude) ambachten en (moderne) kunst. Het is fijn om zo te kunnen ronddwalen door de zalen, te kunnen genieten van interessante objecten of juist te gruwelen bij ander werk. Wat zaken scherp stellen en wat reflecteren, ik hou er wel van. 

De treinreis blijft natuurlijk ook een ervaring an sich. Ik heb me sowieso vermaakt met het lezen van de Flow maar ook het 'lezen' van alle verhalen om me heen vind ik prachtig. Op station Goes loopt een wat oudere dame rond die een ronddwarrelend zakdoekje in de vuilnisbak gooit en pratend tegen wie haar ook maar horen wil: "Ik hou niet van rommel. Dan ga ik wel in Napels wonen. Lekker warm." De vrolijke conducteur neemt de NS-irritatie gelijk weg (ja, ik had weer eens vertraging op beide trajecten). Hij controleert de ov-chipkaart van een student: "Wist je dat je in kan checken met deze dingen, een sensationele beleving. Je gaat langs een poortje, het zegt blieb en een goede reis!" 

Zeeuwse klei in het donker

Lunch op het Abdijplein in Middelburg. De bruine boterham roomkaas-rucola smaakt veel lekkerder dan eergisteren thuis aan tafel met zicht op de regen buiten. Dochter heeft amper tijd om haar boterham te eten, de voorbereidingen voor het Zeeland nazomer festival zijn veel interessanter. Een heftruck, een kleine vrachtauto, een gewone auto en een heleboel mensen. Alles wordt bestudeerd, als het echt bijzonder is trekt ze haar mond tot een kleine O en gromt ze goedkeurend. 

Middagje Middelburg betekent middagje Zeeuws Museum. De wonderkamers slaan we over, bij de vitrines op de derde verdieping wapperen we wat met onze handen. Echt interessant wordt het bij de expositie Tasten in het donker, OOooo en een grommetje. Helemaal onder de indruk is ze bij de installatie van Jos de Putter genaamd Zeeuwse Klei. Dan krijg je zoiets als kind uit Zeeuwse klei bekijkt Zeeuwse klei. 

Wie wat bewaart, die maakt wat

Op de rommelzolder, tientallen overhemden in een plastic tas. Op een of andere manier zonde om weg te gooien, aan de andere kant te raar voor woorden om ze zo lang te bewaren. Juist toen ik bijna op het punt kwam om ze weg te gooien was de verjaardag van man in zicht. Ik dacht aan het idee wat een aantal jaar terug al eens in me opkwam en gaf er een draai aan. Vlaggetjes naaien van allerlei stoffige overhemden die hij in de loop der jaren gedragen heeft. Onvoorstelbaar wat een florissante stofjes er in de collectie gezeten hebben. Ideaal voor een verjaardag van een man die viert dat hij een dagje ouder is geworden..  

Aangezien ik nog heel veel stukken overhemd overhield kwam er een deel II. Dit idee vond ik via Pinterest nadat ik zocht op termen als recycle en hergebruik. Een zelfgemaakte cadeauverpakking voor een fles wijn, eventueel nog met een stropdas eromheen. Zoals je ziet naai je er een behoorlijk aantal in enkele minuten, voorlopig kunnen wij flesjes wijn met zelfgemaakte verpakking cadeau doen. De volgend Pinterest ideeën liggen klaar om te proberen: een kussenhoes en een keukenshort van oude overhemden, ben benieuwd. Voorlopig heb ik de smaak van het recyclen te pakken.