Afgelopen vrijdag zijn we in de auto gestapt voor een weekendje weg met vrienden. De vakantie begon met een fijne lunch bij Moeke Mooren in Appeltern waar we afgesproken hadden. Vanuit daar was het nog een paar minuten rijden naar ons huis in Batenburg. Via natuurhuisje.nl hadden we dit huis geboekt. Het huis was echt fijn, genoeg slaapkamers voor iedereen (zelfs voor de kids apart) met goede bedden en dat voor een schappelijke prijs. We kwamen er al snel achter dat we echt op een boerenbedrijf met dieren waren beland maar na een paar keer goed snuiven waren we dit ook wel gewend.
De volgende dag hebben we een rondleiding gehad op het bedrijf waar ze zowel koeien als varkens hebben. De kalfjes en het jongvee waren echt mooi om te zien, onvoorstelbaar wat voor een verschillen er binnen een koeienras te vinden zijn. De varkensstallen vond ik zelf echt minder, niet alleen de verschrikkelijk indringende ammoniakgeur was afstotelijk, ook de enorme aantallen opeengepakte dieren vond ik niet leuk om te zien. Als je dan nog hoort dat binnen een halfjaar tijd de varkens van 7 naar 120 kilo gaan dan ga ik toch echt twijfelen of ik mijn speklapje de volgende keer nog zo lekker vind.. Gelukkig was er veel liefde te horen voor de melkkoeien die een heel wat langer leven doorbrengen op de boerderij.
's Middags zijn we naar Nijmegen geweest naar het Muzieum. Dit stond al heel lang op mijn bucket list en ein-de-lijk heb ik zoiets meegemaakt. Het Muzieum is een ervaring waarbij je totaal afhankelijk bent van alle zintuigen behalve je ogen. Je ervaart hoe het is om blind te zijn en echt geen hand voor ogen te zien, met andere woorden: pikkedonker. In de kelders van de stadsschouwburg loop je door de woonkamer, een park, een supermarkt, over de markt in Nijmegen en moet je de straat over zien te steken (inclusief stoeprand). Ik vond zelf de supermarkt het meest absurde want neem alleen al het conservengangpad, hoe kun je hier ooit een blik perziken vinden? Niet dus. Een blinde is tijdens boodschappen doen totaal afhankelijk van iemand die hierbij helpt. Ook het 'drankje' aan de bar als laatste ruimte was heel apart, terwijl je normaal klets en vooral rond je kijkt focus je jezelf nu op hoe iemand klinkt en wat er daadwerkelijk gezegd wordt. Als je ooit in de buurt van Nijmegen bent laat dit dan hoog op je verlanglijstje staan, het is echt een hele gave belevenis.
Helaas duurde ons 'weekendje' in plaats van tot vandaag maar tot zaterdagavond. Dochterlief was heel de week al verkouden maar sinds zaterdagochtend werd het steeds slechter, inclusief koorts. Man voelde zich vrijdagavond ook al niet helemaal lekker en ik kreeg zaterdag in de loop van de dag steeds meer last van mijn keel. En zo kwam het dat we zaterdagavond weer thuis in ons eigen bed sliepen. Hopelijk zijn we snel allemaal weer beter want echt leuk is anders..
Leuke trouwkaartjes vind ik best lastig om te maken. Het komt al snel neer op hartjes, bruidsparen, ringen en natuurlijk felicitaties. Ook deze drie kaartjes hebben er allemaal wat van, toch vond ik ze weer eens wat anders dan anders. De kaartjes lagen al langere tijd in mijn kast, volgens mij kreeg ik ze ooit bij mijn aankoop in een hobbywinkel. De ringen ponste ik een tijd geleden al uit met geleende mallen en de jurkjes maakte ik een poos geleden. Het kaartje met de trouwjurk gaat naar mijn vriendin waarvan haar vriend pasgeleden op de knieën ging. Dus over een poos kan ik hopelijk weer met nieuwe bruidskaartjes aan de slag!
In het blogbericht van afgelopen keer konden jullie lezen dat ik een bakdag had. En zo jullie zien is het aardig gelukt die dag! Mijn schoonmoeder vierde haar verjaardag voor familie en vrienden. Na afloop hebben we met het gezin genoten van een warm-koud buffet. En als het om eten gaat dan breng ik graag zelfgemaakte dingen mee. Dus was daar een vissalade, een couscoussalade (stond niet in de planning maar de vorige dag was ik iets te enthousiast geweest), gebakken mosselen, whiskeysaus, een hartige ui-kaas-spek-ei taart en een tonijnsalade. Met alle andere dingen erbij was het echt heerlijk en natuurlijk erg gezellig. Dus wie is de eerst volgende die jarig is? Je mag me inschakelen als hulpchef want ik heb genoten van mijn bakdag..
Sommige zaterdagen zijn om verliefd op te worden. Dat het buiten bewolkt is en vriest maakt niet uit. Het is zaterdag, ik heb (bijna) alle tijd van de wereld en wie doet me wat?
De wekker staat precies op 7:00 als ik wakker wordt. Na een halfuur geduldig liggen besluit ik dat ik niet meer kan slapen. Warm onder de dekens bekijk ik mijn mail, zie dat er weinig nieuws is, doe een spelletje en kijk wat rond op Facebook. Al mijmerende tel ik mijn zegeningen: het is een prachtige zaterdagochtend, man en dochter slapen heerlijk (tot 9uur!) en ik heb zin in vandaag.
Vanochtend is mijn kookochtend en daar ga ik van genieten. Wat kleine bijgerechtjes, een soep en een schotel is het doel. Uitgezonderd van een aantal nieuwe probeersels voor het diner maakte ik afgelopen tijd weinig nieuws dus ik heb er zin in. Hopelijk kan ik jullie een andere keer de foto's laten zien voordat alles opgegeten is.. Vanavond gaan we ongezond genieten dus vandaar een groen vega-soepje tussen de middag. Broccoli, ui, bouillon, klontje crème fraîche en als crunchy topping pistache. Hoe is jullie zaterdag?
Afgelopen week weer eens fimo klei uit de kast gehaald. Aan mijn sleutelbos zitten diverse sleutels die wel erg veel op elkaar lijken. Vooral die ene sleutel die ik het meest gebruik, deze heeft nu een roze plastic kapje, en de ander die onder restjes rode verf zit (maar dat zie je niet in het donker). Ik had het al eens eerder gezien op Pinterest bij haaknaalden en pennen dus een metalen sleutel moest ook lukken. Behalve een aantal schoonheidsfoutjes ben ik tevreden met mijn fantasie sleutel. Beter dan een plastic kapje die je bij de schoenmaker kunt kopen vind ik. Op naar het volgende project.
Voor het geval jullie denken dat Bijdehandwerk ermee opgehouden is: ik ben er nog! In de kerstvakantie zijn we met een volle auto met vijf personen richting Oostenrijk gereden: papa, mama, man, kind en ikzelf. Twaalf dagen lang in een huisje midden in de sneeuw zonder internet, verplichtingen en werk, heerlijk toch? Alle ingrediënten voor een tijdlang onthaasten en tot jezelf komen.
We hebben ook echte vakantiemomenten gepakt zoals wat uitrusten, rondje wandelen, boeken lezen, puzzel maken, samen (uit) eten en spelletjes doen. Een van de eerste dagen zijn we lekker gaan zwemmen in een thermen omdat het zo verschrikkelijk aan het sneeuwen was. Noa vond het geweldig, zelf hebben we ook nog in het buitenbad gezwommen terwijl het zo aan het sneeuwen was, hele aparte ervaring!
Papa bakte op oudejaarsdag oliebollen en appelbeignets op een sneeuwvrij gemaakt plaatsje op het terras en we hebben lekker 'geplaat' (teppanyaki-bakplaat) op het eind van het jaar. Het vuurwerk was erg mooi daar, een hele dag rust zonder klappen en 's nachts alleen maar mooi siervuurwerk van hoogstens drie kwartier.
De lange latten hebben we ook opgezocht. Alleen eindigde het skiën voor mijzelf na een dag. Niks ernstigs maar toch twee dagen fikse kniepijn gehad zodat ik niet meer kon en niet meer wilde skiën. Dus manlief heeft de volgende dag verslag gedaan van alle andere pistes met bijbehorende foto's.
Mevrouw vond de sneeuw geweldig mooi om er doorheen te kruipen, ermee te gooien, ertegen de blazen en wat je allemaal meer met sneeuw kan doen. We hadden een draagrugzak in bruikleen zodat we ook paadjes konden bewandelen die niet buggy-proof waren. Het mooist vond ze toch haar speciaal gebouwde slee. In het huisje waar we waren stond een Ikea kinderstoel en een normale houten slee, poten eraf, spanbandje erdoor en je hebt een slee met stoel. Op vakantie heeft ze trouwens echt leren lopen, geweldig om te zien!
De laatste dagen dat we er waren heeft het bijna aan een stuk door gesneeuwd. Nadat we een thuisdagje ingelast hadden konden ze 50cm sneeuw wegscheppen. En dan blijkt het paadje van voordeur tot auto toch best lang en werd er al snel zes kuub sneeuw verplaatst.. Gelukkig zijn we niet ingesneeuwd en zijn we op driekoningen naar huis gereden wat ervoor zorgde dat het heerlijk rustig op de weg was.
Eenmaal thuis ging alles weer met dubbele snelheid zijn normale gangetje.. Vandaar pas na een week na thuiskomst een bericht. Dus om toch een beetje aan goede voornemens te doen beloof ik beterschap wat dat betreft. En trouwens voor iedereen het allerbeste voor een nieuw jaar gewenst, afgezien van de discussie of ik dit nu nog wel of niet meer mag doen!
Eindelijk een blogbericht met een hele dot creativiteit. De afgelopen tijd was ik druk bezig met werken en het voorbereiden van feestelijkheden. Afgelopen donderdag waren mijn ouders 50 jaar getrouwd! Een hele lange tijd alweer maar ze zijn niet voor niets zo lang al bij elkaar, mijn paps en mams zijn een heerlijk stel en ik hoop dat ze nog veel jaren hun trouwdag mogen vieren.
De eerste voorbereidingen begonnen met het maken van de uitnodiging, linksachter het waxinelichtje te zien. Natuurlijk wilden mijn ouders het graag zelfgemaakt hebben. Dus met craft-papier van Scrobby, doilies of taartonderzettertjes van de Sligro en een stukje jute touw van de bouwmarkt is het uiteindelijk gemaakt. Het idee komt zoals gewoonlijk van Pinterest. Een smal kaartje met de namen en 50 jaar erop geprint, aan de binnenzijde staat de uitnodigingstekst.
50 jaar betekent een zogezegd gouden huwelijk. En dankzij de kerst-gekte in Nederland vond ik prachtig gouden-glitter inpakpapier bij de Xenos. Dit gebruikte ik voor allerlei zaken zoals de uitgeponste 50 op het bedankzakje, geponst met de Lawn Fawn Die Quinn's 123s. De zakjes van Kimya verpakkingen gingen door de printer. Tip: eerst even de bodem vastplakken met fotolijm zodat het niet gaat frommelen in de printer..! -oops- Al doende leert men.. Natuurlijk ook hier een doily erop met een knijpertje die ervoor zorgt dat de snoepjes een klein poosje in het zakje blijven.
De waxinelichtjes heb ik gemaakt met jute, 'diamantjeslintje' van de action, geponste gouden hartjes en op de doily printte ik de trouwfoto van toen. Op een papier de foto (in rondjesvorm) printen, de doily precies erop vastleggen met wat fotolijm, laten drogen en printen maar weer. Dus met een beetje geduld heb je dan echt een leuk persoonlijk lichtje.
Het gouden papier verwerkte ik ook in de gefeliciteerd-kaart. De cijfers ponste ik in zwart en wit en plakte ik op elkaar, zo lijkt het net alsof je een soort schaduw achter de cijfers hebt. Het is een heel simpel idee met het hart wat uit het papier lijkt te komen maar zo leuk. Wat dat betreft heb ik weer veel te danken aan Pinterest!
Mijn nicht van crea-roosje was er ook bij, ze nam prachtig zelfgemaakte cadeaus mee en zorgde ervoor dat het bruidspaar compleet was met corsages. Zodra ze een blogbericht hierover heeft gemaakt plaats ik hier de link erbij! Ze vind het leuk als jullie haar blog ook bezoeken en / of volgen dus we maken een beetje 'reclame' voor elkaar hè?
