Op de laatste dag van het jaar brengt de post iets leuks. Een envelop met een klein cadeautje erin, een give-away van 100% heppie. Een zelfgemaakte ketting met een houten hanger waarin een diamant geborduurd is. Leuk zo een verrassing op het allerlaatst in 2013. 100% heppie bedankt!
Thee met overgebleven taai-taaitjes, de inhoud van drie volle wasmachines te drogen op zolder, een wollen vest aan mijn lijf en dochterlief snurkend en piepend op haar rookworst-gevouwen-voedingskussen in de box. Zo kom ik de donkere, regenachtige dag na kerst wel door. Eigenlijk zijn er wat boodschappen die gehaald moeten worden maar het is zo fijn om het heerlijk rustig aan te doen. Het huishouden compenseren met een lange knuffel-sessie en de 'administratie' op de computer afwisselen met een spelletje op internet. En zo komt het dat ik om half 5 in de schemering aan het bloggen ben. Een slokje nemend van mijn zoveelste bak thee. Luisterend naar dochter die hoorbaar wakker wordt. Ik doe net alsof het vandaag 3e kerstdag is en de winkels gesloten zijn, die boodschappen komen wel en we improviseren wel wat. Nu even niks.
Er zijn wat kaartjes gemaakt! Ze zijn niet bijzonder geslaagd, het is gewoon weer even wennen en proberen. Alle kaartjes zijn gemaakt met behulp van een cirkelsnijder die ik te leen heb. Hebben er mensen ervaring met een cirkelsnijder en hebben jullie misschien aanraders? Verder was ik te lui om de Sizzix uit de kast te halen dus is alles gedaan met snijmachine, cirkelsnijder en hartjespons. Ook heb ik me er af en toe gemakkelijk vanaf gemaakt door gewoon een hele rij glimsteentjes te plakken zoals jullie zien. Maar ach, ik was van de straat en heb heerlijk weer eens kaartjes gemaakt!
Af en toe komt er wat tussendoor en moet ik een tijd later de draad weer oppakken. Zoals gisteren bijvoorbeeld, om zo te zeggen zit een ongeluk niet in een klein broekje. Het kleine monster heeft het meetkundige inzicht van manlief en creativiteit van haar mama. Gevolg: commode, behang, plint en gordijn doelgericht beklad met een vloeiende beweging. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er hard om gelachen heb en met gepaste trots een foto naar alle geïnteresseerden heb gestuurd. Maar om het internet netjes te houden zal ik jullie deze besparen.
Blij dat ik tussen de bedrijven door deze kaarten gemaakt heb. Inmiddels zijn alle spullen weer opgeruimd en gedeeltelijk verhuisd naar boven. Mijn 'werkplek' wil ik verplaatsen naar boven zodat ik als het moet alles kan laten liggen. Ook kan ik op enkele planken van twee boekenkasten alles overzichtelijker opbergen dan in het lage dressoir waar het nu in ligt. Helaas moet er nog wel wat in elkaar getimmerd worden dus het duurt nog even voordat ik daar weer gesetteld ben. Maar hopelijk houdt me dat niet tegen en is dit de doorstart van de creatieve bezigheden.
Kan ik iemand blij maken met de nieuwe Flow-kalender 2014? Hij dient nog wel, heel erg mindful, zelf in elkaar gezet te worden. Zo kun je de kalender bijvoorbeeld door een ringetje halen zoals ik met de kaartjes van 2013 deed. Zelf ben ik erg fan van de leuke spreuken die op de kaartjes staan, van oma's tips tot Oosterse wijsheden. Iedereen mag reageren, volger of voorbijganger. Ik maak er graag iemand blij mee dan dat het hier verandert in een onvoltooid project. Dus wie wil deze ontvangen?
Stil is het hier de laatste tijd! En ik had nog zulke voornemens om meer creatief bezig te zijn en dit met jullie te delen. Maar in de agenda stond er op een dag na iedere dag wel wat! De ene dag zelf naar de 'post-gym' (zwaar!), de andere dag met dochter naar de kinderfysio. Vorige week namelijk door het consultatiebureau naar huisarts, orthopeed en fyio gestuurd. Blijkt allemaal nogal mee te vallen, we wachten de foto van drie maanden even af hoe het met de heupjes gesteld is. En zo ging het de volgende dag weer verder naar de chiro waar eerst mama flink gekraakt werd en daarna dat kleine lijfje ook op de behandeltafel gelegd werd. Ze glimlachte liefjes terwijl hij haar wat losser maakte, chiro vind het ook wel meevallen dus we wachten het gewoon af. Hopelijk valt het allemaal mee en is het een storm in een glas water.
De bovenstaande foto is alweer van een tijdje geleden. Zo vlak voor de dag van Sinterklaas ben ik begonnen aan het maken van kleinigheidjes voor de baby-bewonderaars. Vandaag heb ik bijna alle laatste bedankjes de deur uit gedaan. Dus voor degene die Noa blij gemaakt hebben met iets en nog niks ontvangen hebben, heb geduld en hopelijk vinden jullie het leuk.
Een bosje bloemen is leuk, mooi en lief. Maar nog liever heb ik een bloem of plant waar je langer dan '2 bruin volkoren gesneden' plezier van hebt. De vensterbank was al een tijdje plantloos en was toe aan nieuw groen.
Al eerder kreeg ik met kerst een windlicht of etaleerkast volgens de groenrijk folder. De kast is vrij smal om er bijvoorbeeld een aantal verschillende kaarsen in te zetten. Maar de folder bracht me op het idee om er een grote 'plantenbak' van te maken. Het gat in de bodem van de bak is ideaal om het snoer van lichtjes doorheen te doen. De mini-formaat kerststerretjes passen precies. Normaal ben ik niet zo van de kerststerren, ik heb vooral een hekel aan die grote rooie, maar deze felle kleintjes bevielen me wel. Het mos gaat over de potjes en draadjes heen. Zo is de vensterbank opeens opgeleukt en dat in nog geen halfuur tijd!
