Voorjaarsvakantie..

..ook voor kinderen op het azc betekent dit geen school. En als iemand benieuwd is hoe een kind op een asielzoekerscentrum vakantie 'viert' kan ik daarover kort zijn. Het grootste gedeelte azc-kinderen viert geen vakantie, daar zijn de omstandigheden gewoon niet naar. Gelukkig bestaan er organisaties en stichtingen die daar verandering in brengen. En ben ik blij dat ik voor een stichting werk die ook nog eens de Vrolijkheid heet! Vanaf morgen maken we er iedere dag van de week een feestje van voor de kinderen. Even alles vergeten, plezier maken met de andere kinderen, je verhaal kwijt kunnen aan de ´juf´ en creatief bezig zijn. 

De dag van morgen is in ieder geval fijn opgevuld. Morgenochtend muziek maken door te zingen, klappen, beatboxen, springen, trommelen en piano spelen. Tussen de middag gaan kinderen, collega's en ouders pannenkoeken eten die een aantal moeders gaan bakken. De middag brengen we door in de vernieuwde recreatieruimte waar we allerlei creatieve materialen uit de kast trekken en mee gaan werken. Hopelijk kunnen we op het eind van de week terugkijken op een geslaagde vakantieweek en kan ik de film of foto´s met jullie delen. Ik ben benieuwd wat er allemaal gemaakt gaat worden!

Kiekeboe!

Vanuit een warm huis, waar het kindje slaapt en man zich uitstekend vermaakt, luisterend naar de regen en het gezoem van de computer: fijn weekend allemaal! De laatste uurtjes van deze week sluit ik mezelf nog even op om hopelijk echt eens iets te maken. Wordt het handwerken aan een knuffel ontworpen door een kind, verder aan de hartjes-huwelijkskaarten of na hele lange tijd weer eens een haaknaald tevoorschijn halen?

Restjes, vervelend!

De kookstudio woensdagavond leverde wat 'restjes' op, wat gesneden ui/paprika met rul gehakt en wat bladerdeeg. Dit mengsel verdween in een pan water + bouillonblok + gekookte/gepureerde broccoli, ofwel soep! Het bladerdeeg zorgde voor twee flapjes (gevuld met hetzelfde mengsel wat in de soep ging), wat kaasballetjes en daarnaast nog wat kaneelvlindertjes. De kaasballetjes zijn inmiddels verdwenen, ben benieuwd  hoe lang de rest het volhoudt. Typte de vrouw met een kaneelvlinder in haar mond. Man vind al die Tupperware ook maar zo-zo, dat begrijpen jullie.. -geintje natuurlijk!-

Rozig

Druk met baby, de rentree bij het azc (dat klinkt leuk toch?), Tupperware, het huishouden en wat aandacht voor manlief. En daarnaast die vervelende bezoekjes, er ging dit jaar nog geen week voorbij dat er geen wacht- of spreekkamer bezocht werd bij huisarts, kinderfysio of ziekenhuis! De afgelopen tijd ben ik vaker in het ziekenhuis geweest dan al die voorgaande jaren.. Maar alles voor het goede doel. Dochterlief hoeft de bandage alleen aan tijdens het slapen en mijn hart op hol met 36 weken zwangerschap was 'gewoon een foutje'.

Dus hoe vaak ik nog ga roepen dat ik weer meer ga doen op creatief gebied, ik heb werkelijk geen idee. Ik roep het net zo lang totdat er daadwerkelijk 'iets' is geproduceerd wat niet eetbaar is. En dan bedoel ik niet die hamkaas-muffins die gruwelijk mislukten en rechtstreeks in de prullenbak belanden maar iets van papier, stof of ander materiaal.

Tot slot nog een foto over mijn rentree bij het azc en, omdat het zo ongeveer een gewoonte gaat worden, iets ´eetbaars´ erbij. Dit keer vetvrije chips uit de magnetron: aardappels dun snijden, op een bord leggen, wat zout of kruiden erop strooien en 'bakken' in de magnetron. Het bloemetje hoort bij de rentree op het azc. Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd om de baby te komen showen bij een familie. Ze hadden het zo mooi mogelijk gemaakt door de tafels bij elkaar te zetten met daarop een schaal fruit, wat snoepjes, verschillende knuffeltjes en een bloemetje. De kinderen hadden knuffeltjes uitgekozen bij de ruilwinkel voor de baby en wij kregen een mooie, roze mini-hortensia. Het is heerlijk om me weer onder te dompelen in de wereld van bijna grenzenloze gastvrijheid en warmte. Alle vier de gezinsleden vroegen toen man ook kwam: "Chai (thee) of koffie?". Na vier keer vriendelijk te hebben bedankt legde de oudste dochter uit: "In Afghanistan wij moeten vragen, heel veel, koffie of thee, altijd.". Kunnen wij Nederlanders nog wat van leren.

1 van de 2%

Voornamelijk dat witte ding is de oorzaak van mijn afwezigheid de laatste dagen. Afgelopen week bij de orthopeed geweest en sinds maandag heeft dochterlief een spreidbroekje. Heupdysplasie of heupluxatie komt bij 2% van de kinderen voor, in de meeste gevallen bij meisjes. Vaak komen heup-problemen elders in de familie voor, bij Noa is het gewoon pech.

Maandag heeft ze dus een zogenaamde pavlik-bandage gekregen (zie google hoe het precies zit). De eerste paar uren ging het allemaal wel goed. Maar daarna was het voor ons allemaal echt wennen. Het is slikken als ze huilt wanneer het klittenband weer dichtgaat na het verschonen en sip om te zien hoe ze haar voetjes die ze pas ontdekt had weer 'kwijt' is. Knuffelen met opgetrokken beentjes is ook wennen. Gelukkig is het badritueel nu extra speciaal, keihard spetteren zonder dat papa of mama het iets interesseert. Lachen en kraaien doet ze ook volop dus het blijft hetzelfde vrolijke kind, alleen dan met een paar lintjes om haar lijfje.

Geen rozengeur, geen manenschijn

De dagen waarop het iets minder gaat denken aan dagen dat het goed of beter gaat werkt. Soms heb je even iets nodig om jezelf daaraan te herinneren. Zoals een foto van een dag waarop ik het kindje en de leasehond meenam naar buiten om te genieten van de zon. Vandaag even wat tegenvallers maar morgen hopelijk weer een goede dag met hopelijk zon en fijne momenten.

Pink party

Vlotte baksels in mijn nieuwe Tupcake en roze hartjesvorm! Leuk hè? Vanavond kookstudio nr. twee bij een vriendin. De koektrommel had ze in de Pink Ribbon week besteld. Zeg nou zelf, een koektrommel zonder inhoud is geen fijne koektrommel toch? Dus brownies gebakken met een gooi-alles-bij-elkaar-recept. Dacht echt dat het grandioos ging mislukken. Maar.. dat zul je altijd zien, nog nooit zulke mooie volle cupcakes gehad! Ik weet helaas het recept niet meer precies maar zoek er 3 recepten op internet, schrijf van allemaal wat ingrediënten op en bakken maar.