Goedemorgen!

Geen kunst

Vanavond een werk ontdekt van Lucio Fontana. Het kostte ons aardig wat tijd en geld maar we zijn nu de trotse bezitter van het werk van een beroemd kunstenaar! 

Het werk van Lucio Fontana is bekend door de tagli (sneden) en buchi (gaten). Zijn werkwijze: een doek neerzetten, uren geconcentreerd staren en dan met een mes het doek te lijf gaan. Door het gat in het doek gaat het verder dan 'normaal schilderwerk'. De lichtval verandert, door het gat is de ruimte erachter zichtbaar en het gaat ook om de actie zelf (performance). En nee hoor, hij is niet gestopt na een doek. Saai? Zelf vond hij van niet: "Saai wordt het niet, het gebaar laat zich herhalen, als een kus of een boterham met kaas."

Helaas hangt het kunstwerk nog op een onfortuinlijke plek. Alhoewel de badkamer wel een ruimte is waar je ontspant.. En je moet er even aan wennen, zoiets verwacht je namelijk niet op het plafond. Het plafond is eerst gewit, daarna is het bewerkt door een aantal schimmels. Met HG verdwenen deze schimmels en hun grijze dotten. Daarna hebben we een tijdje gewacht. Het duurt namelijk een tijdje voordat de verflaag breekt, scheurt en langzaam loslaat.. Maar dan heb je wel wat, een badkamerplafond à la Lucio Fontana.

Citaat

VERDOE JE
TIJD NIET MET
HET ZOEKEN
NAAR EEN

HINDERNIS.

(Franz Kafka)


 

 
                  MISSCHIEN
                  IS ER GEEN.

Bewolkt

To do:

- wassen

- strijken

- stofzuigen

- boodschappen

- fimoklei cupcake

- shrinky dinks

To do again:

- fimoklei cupcake

- shrinky dinks

Vandaag geen regen, wel bewolkt. Net zoals het weer waren mijn handwerkresultaten niet erg zonnig. Mijn allereerste cupcake van fimoklei zit boordevol schoonheidsfouten. En shrinky dinks, krimpie dinkie ofwel krimpfolie.. Laat ik zeggen dat mijn humeur net zo opkrulde als dat spul in de oven... 

Maar.. morgen weer kans op zon!

Een schone zaak

Een mens kan zichzelf soms echt verbazen. Een inschattingsfout of gebrek aan zelfkennis wil ik het niet noemen. Het komt neer op doorzettingsvermogen en geduld. Veel geduld.

Manlief heeft dit weekend een grote ontdekking gedaan. Zijn specialisatie: het plakken van beschermfolie op een i-phone. Folie nr. 1 overleefde de operatie niet en werd na een kwartier verfrommeld in de prullenbak gegooid. Na een paar dagen een nieuwe folie gekocht. Volgens de verkoper deed hij er slim aan de folie te laten plakken door iemand met veel geduld. Zijn vriendin of zo. Vriendin ofwel vrouw had dit ook al aangeboden maar dit is totaal tegen de trots en eigenwaarde van manlief in.
Na het afsluiten van de theoriecursus 'beschermfolie plakken' via youtube begon operatie twee. Alles werd uit de kast gehaald van handzeep tot plakband. Al na tien minuten klinkt het: 'Jammer van dat ene belletje maar die man op youtube zegt dat het wegtrekt..'

(Hoera!)

Als 3-jarig meisje ging ik met mijn buurjongetje naar de buren van mijn buurjongen. Het manspersoon van het koppel maakte in zijn vrije tijd, hij was met pensioen, puzzels van meer dan 1000 stukjes. Complete bergketens met op de voorgrond een grasveld vol bloemen en een armoedig schuurtje werden bij elkaar gepuzzeld. Knettergek! Minutenlang jezelf helemaal raar staren om vervolgens ein-de-lijk het stukje aan te sluiten. De aversie tegen fotopuzzels van landschappen, huisdieren en beroemde gebouwen is gebleven. Maar gisteren verbeterde ik mijn record: binnen 3,5 uur was de Disneypuzzel van 1000 stukjes opgelost.

(Hoera!)

Vanochtend een nieuwe beproeving: fimo-klei. Iemand ervaring met dit materiaal wat een zeer nauwkeurige methode is voor het testen van geduld? Voor jullie een foto van mijn eerste, versgebakken proefjes.


(Hiervoor durf ik nog niet te juichen)

Onderwijs

In Afrika geldt nog geen leerplicht
er is een samenscholingsverbod van kracht

Post!

Brievenbusgeluk?

Zelf vind ik het krijgen van post erg leuk. Kaartjes, bergen reclamefolders, witte enveloppen, blauwe enveloppen, ik vind het prima! Vanzelfsprekend vinden andere mensen dat ook geweldig, denk ik dan. Net zoiets als de reclame van Postnl doet voorkomen: alle mensen zijn helemaal blij als de postbode komt. Afgelopen weken bezorgde ik meer dan 30 rouwkaartjes op een adres, belandde er een boete o.i.d. op iemands deurmat en waren er huisbewoners die niets kregen. Dat is de andere kant van het verhaal, post maakt niet iedereen gelukkig. Op zulke momenten zijn er dan de lichtpuntjes als een envelop met trouwzegel, vakantiegroeten en woontijdschriften. Waarna ik dan weer bedenk wanneer wij voor het laatst op vakantie zijn geweest..

Vakantiepost?

Mijn ouders zijn, zoals ieder jaar, op vakantie naar Oostenrijk. De gewoonte is om niet alleen te wachten op de Alpengroeten per kaart maar zelf ook post te sturen. Meestal probeer ik een week voor vertrek een welkomstkaartje te sturen. Het bedankje komt pas veel later dan het 'we-zijn-er' want de brievenbus wordt pas uren na aankomst gecontroleerd. Over een paar dagen ontvangen ze een dikke envelop met daarin drie kaarten. Je moet de 20 gram die je mag verzenden maximaal benutten! Manlief zorgde voor de eerste verplichte maar originele kaart. Hij viste een oude ansichtkaart tevoorschijn uit het gebied waar mijn ouders op vakantie zijn! Zelf schreef ik op mijn kaartje of ze zo vriendelijk wilden zijn om de derde kaart terug te sturen. Kaart nr. 3 is een ansichtkaart uit Molivos (Lesbos, Griekenland) en op de achterkant pronken twee postfrisse, Oostenrijkse postzegels! Hoe grappig is dat..?!

Holland?
Sinds 1 dag en enkele uren ben ik lid van de site Postcrossing.com. Deze website is speciaal voor mensen die graag post sturen en ontvangen. Je verstuurt kaartjes naar een willekeurige, wildvreemde uit het ledenbestand & ontvangt van een andere onbekende member een kaartje terug. Zo is mijn eerste kaart onderweg naar een meisje in the United States of America en morgen gaat er een kaart naar een dierenarts in Taiwan! En om niet te stoppen met bijzondere nieuwtjes komt hier het meest opvallende gedeelte. Vanochtend lees ik in de lokale krant een groot artikel over Postcrossing..! Ben nu helemaal enthousiast maar moet geduldig wachten op de post. Het is zo spannend van wie en waar vandaan de kaartjes komen! Wie weet van de mevrouw uit de PZC die ook enthousiast was, ze woont in Goes.