Een selfie van een anti-selfie

Geen selfie voor een etalage in de PC Hooft, voor het IAMsterdam logo of op de dam. Hier de week huizenruil Amsterdam in drie foto's (om het woord selfie ab-so-luut niet te gebruiken): het rijksmuseum, de nieuwe kerk en vooral heel veel rust & genieten met elkaar. Geniet van de vakantie of van de herinneringen eraan, waar je ook bent/was/heengaat! 

Geelukkig, domweg gellukkig

Alweer een paar dagen thuis, ook dat bevalt prima. Amsterdam was heerlijk om even weg te zijn, nieuwe dingen te ontdekken en samen te zijn zonder een hele hoop dingen te doen die je thuis zou 'moeten' doen. Eenmaal thuis hebben we weer heel veel energie voor de dingen die we graag willen (af)maken. Dus vandaar dat de tijd hieraan opgaat in plaats van bloggen en dergelijke.. 

Na de erg warme vrijdag hebben we de zaterdag en zondag ingelast als rustdagen. Voor Noa was het ronddwalen in de warme stad niet helemaal gunstig, daarnaast sliep ze hooguit drie kwartier tot een uurtje in de wagen dus hebben we de twee dagen alles op het gemakje gedaan. Rustig opstaan, ontbijten, wat lezen / computeren, wat winkeltjes in de buurt bezoeken en door het park wandelen. 

Zaterdagavond hebben we erg lekker gegeten met een maaltijd van Betawi, een Indonesisch restaurant dichtbij ons ruilhuis. Frikadel ayam, bami goreng, ongseng ongseng, ayam smoor, sambal goreng boontjes en tempeh. Man beweert bij zulke maaltijden altijd in een verkeerd land geboren te zijn, hij is niet echt een liefhebber van de Hollandse maaltijden. 

Na deze ervaring op culinair niveau kwam er een herbeleving van een soort 'jeugd-avontuur': een stroomstoring! Dit was heel erg lang geleden dat we dit meegemaakt hadden. Kaarsjes aan en kletsen met de buren die van alle kanten naar buiten stormen. Gezellig!

De zondag verliep ook heerlijk rustig, man behaalde een nieuw vakantiedoel en las een boek helemaal uit. We besloten dat we maandag nog heel wat zouden bekijken om dinsdag op het gemakje op te ruimen en naar huis te rijden. Zo gezegd, zo gedaan. Ondanks de weersvoorspelling. Ja, het ging regenen. En niet zo'n beetje ook! Het grote voordeel hiervan was dat we gratis reclame maakten voor van Haren, weer een tussenstop maakten bij lunchcafé Blom en weer heel snel thuis waren voor rustdag nr. 3 (wat helemaal niet erg was).

Al met al hebben we aardig wat van Amsterdam gezien en vooral datgene wat we wilden zien zoals het Rijksmuseum. Natuurlijk hadden we nog veel meer wensen maar was het ook heerlijk om gewoon met elkaar te zijn (biertje op een balkon, dochter die gaat zitten in bed en rustig lezen). De winkelmomenten zijn vooral door man gebruikt voor het inslaan van kleding nu de switch van vaste werkkleding naar nette kantoorkleding steeds dichterbij komt. Voor mezelf heb ik een heel leuk wijnrood bolhoedje gekocht, dolletjes. De aankopen die echt heel leuk, handig of de moeite waard zijn wil ik wel even aan jullie laten zien, zo blij ben ik ermee! 

1. Een douche-washand zodat ingezeepte dochter niet uit de handen slibbert onder de douche. Uitgeprobeerd en wel, onze roze orka (of wat voor beest dan ook) werkt naar behoren. Ook van dochter nog geen klacht binnengekregen. 

2. Het boekje Amsterdamse dingen. Wat een meesterlijk boekje is dit zeg! De Engelse versie zagen we in de museumshop van de nieuwe kerk en bij de Nieuwe Boekhandel op de Bos en Lommerweg hadden ze de Nederlandse versie. Het boekje van dik karton bestaat uit een aantal foto's met beschrijving, varierend van de Westertoren tot een hondendrol met Amsterdams vlaggetje erin, geniaal!

3. Al heel lang op mijn verlanglijstje en eindelijk in huis! Een robot-thee-ei. Officieel heet hij Hugo maar ik vind het niet echt een Hugo-type. Meer een naam met cijfertjes en hoofdletters als Betrand 745X of Numo3Z. In ieder geval, ik ben er gelukkig mee en er ook mee geholpen aangezien mijn thee-knijper een poosje geleden stukgegaan was. Dus kom maar op met al die heerlijke verse, losse thee. 

Warmsterdam

Met deze hoge temperaturen is het ook in Amsterdam zoeken naar verkoeling en wat rust, dit vonden we in de Nieuwe Kerk. Begeleid onder orgelmuziek door de organist van de kerk keken we rond op de tentoonstelling Reis in de tijd. Voor wat power aten we een erg smakelijke club sandwich bij lunchcafé Blom. Verder dwalend door Amsterdam zagen we veel fietsen, grachtenpandjes en zelfs een vijg in de Foeliestraat. In Nemo was het lekker koel maar waren we een beetje moe van het lopen en de warmte. Dus zochten we ons huisje weer op voor een verkwikkende douche, een heerlijke biologische pizza van Buurman & Buurman en veel glazen water.

Mokum

Zoals jullie kunnen zien zijn we in Amsterdam! Voor een weekje verruilen we de Zeeuwse kust met de roerigheid van de grote stad. Op de dag van aankomst hebben we vrij weinig gedaan dan een paar boodschappen en een wandeling door het Erasmuspark waar we dichtbij 'wonen'. Dag een werd gelijk benut door als eerste het Rijksmuseum te bezoeken. Dit stond al zo lang op het verlanglijstje, zeker na de erg mooie verbouwing. Mevrouw kon de oude meesters niet waarderen en deed in dutje in de wagen. Gelukkig waren papa en mama wel heel tevreden met het museumbezoek. We aten wat broodjes van het verjaardagsontbijt onder de luifel in de tuin van het museum, op de foto rechts naast het rode kunstwerk van Calder. 

Na een lange wandeling over het Museumplein, langs het van Gogh Museum die we door de lange wachtrij even oversloegen, langs het Vondelpark, over het Leidseplein, door (vooral dóór) de P.C. Hoofdstraat, via de Kalverstraat naar de Dam. Eenmaal met de tram weer thuis afgezet kon ik het niet laten om nog een keer eruit te gaan. Fietsen door Amsterdam moet je toch ook gewoon doen, beetje de buurt verkennen en rondkijken. Tegelijk een heerlijk excuus om niet te bezwijken voor al die fijne eettentjes in de buurt maar net zoals thuis wat boodschappen te doen en vers eten te koken. Griekse tomatenrijst met sla, tzatziki en gehaktballetjes op een Amsterdams balkon.

Waar o waar..

Een andere keuken, een andere 'tuin'.. Wij zijn op onze vakantiebestemming! Een paar uurtjes in de auto en een trap naar de eerste etage en we zijn binnen in ons huizenruilhuis. Midden in de grote stad.. 

30 in de ochtend

De eerste dag van onze huizenruil is man jarig, 30 jaar wordt hij maar liefst! Man wijsgemaakt dat ik een lekker ontbijtje ga maken voor ons twee en dat hij echt niet beneden mag komen.. Zo sta ik inderdaad in de vroegte een tafel te dekken. Maar niet een tafel voor twee maar een tafel voor zes! Want natuurlijk is het wel zo leuk als beide ouders in ieder geval kunnen feliciteren voordat we in de auto stappen. Daarom een verrassingsontbijt inclusief lekkere broodjes, croissants, pannekoekjes, wentelteefjes, gekookt of scrambled ei met bacon. Kopje koffie, glaasje jus en een glas bubbels bij dit enorme ontbijt. Het echte feestje komt hopelijk nog, het verjaardagsontbijt is in ieder geval een succes: heerlijk en gezellig! 

Verhalenallemalen

Geen vrije zaterdag vandaag maar een training voor de Vrolijkheid. Luisteren, praten, doen en meedoen over het werk voor de stichting. Korte introductie interviews met (nieuwe) collega's, je eigen diversiteitscirkel maken die jezelf in het nu weergeeft (confronterend voor sommigen, in mijn geval wel) en daarna een heerlijke warme lunch door een van de mama´s van het centrum. Na de verkwikkende pauze weer verder met een toch wel schokkende act door de collega en trainer die inspeelde op het aandachtspunt normen en waarden. Na nog meer informatie over de stichting en het stellen of beantwoorden van vragen zit ons hoofd vol! Zoals je ziet moet ik tijdens zoveel informatie mijn handen wat laten doen aangezien mijn hoofd ook ergens anders heen gaat, vandaar wat gekke krabbels in het schrift. Tijdens gesprek over de normen en waarden, wat mij weer een nieuw inzicht gaf op dit onderwerp, krabbelde ik wat woorden op papier die voor mij gevoelsmatig uitdrukken waar het om draait. Het kleine woord-dingetje onder de sinaasappel zegt het volgende: 

normen 

   en

waarden

wormen 

   en

brandhaarden

We zullen zien wat de toekomst voor ons en voor mij in petto heeft bij de Vrolijkheid. Ondanks dat het een ontzettend 'vullende' dag was had ik het niet willen missen. Nieuwe informatie, extra motivatie en vooral het gevoel delen met elkaar dat we allemaal begaan zijn met 'de vluchteling'. De vluchteling die niet bestaat, evenmin als Jan Modaal of Truus Doornsnee of weet ik het wie of welk hokje. Voor ons is het de moeder met de twee kinderen, het meisje of de puberzoon die om welke reden dan ook op een asielzoekerscentrum wonen.