Pepernoten, thee en knuffels:
de decembermaand zit er vol mee. Deze knuffel is na het theedrinken
afgemaakt. Inmiddels zijn er drie knuffels gemaakt door dochters en wat
hulp van mama's. Ook zijn er twee kussens gemaakt want 'daar kun je ook mee
knuffelen toch?'. Nog twee knuffels die een klein beetje aandacht en
garen nodig hebben voordat ze ook kunnen stralen.
Vanmiddag met enkele
kids naar de Gamma geweest om hout, scharnieren en schroeven. Als de
handige papa's samen met hun slimme zonen volgende week hun krachten
bundelen kan er zomaar opeens een poppenkast staan! Onze 14-jarige
verhalenschrijfster is inmiddels druk bezig met het bedenken van allerlei
verhalen, we hebben al heel wat scenario’s voorbij horen komen.. Dus hopelijk
binnen enkele weken onze eerste try-out voorstelling van het knuffel-theater!
Er is een jongetje geboren! In onze omgeving lijkt er een heuse boy-boom aan de gang, overal jongetjes. Dus blijf ik vrolijk doorgaan met het maken van jongetjeskaartjes, niks leukers dan baby-kaartjes vind ik zelf. Het gezin waar ik vaak kom op het azc heeft een zoontje en broertje erbij. Pap, mam en de twee zussen zijn zo trots. Gelukkig is alles goed gegaan en zijn ze terug uit het ziekenhuis. Vanmiddag tijdens het boodschappen doen kwam ik de papa tegen met hele (kleine) glimmende ogen, beetje weinig slaap maar voor de rest was alles goed. Morgenmiddag eerst op kraambezoek om het kleintje te bewonderen!
..geven nog leuker! Dat moet degene die de reclame sorteert en uitdeelt ook gedacht hebben. Redelijk vrijpostig (woordspeling, zien jullie het?) om op deze manier je mening op te dringen maar ach ik kan het nog wel hebben op deze zaterdagmiddag. Je zou het een drukke en enerverende week kunnen noemen met een heleboel uitschieters, zowel negatief als positief. Dus als jullie het me niet kwalijk nemen ga ik nog ever verder met het laatste restje energie. Voor iedereen met dezelfde 'prettig weekend'-perikelen zit: succes!
Hier kleurt de herfst niet oranje of bruin maar zijn we in roze en mintgroen aan het najaren. De slingers hangen er zo gezellig bij dat ze nog heel even mogen blijven. Hierboven de slinger die ik voor haar feestje maakte, de zoveelste Pinterest vondst. Heel eenvoudig foto's uitvergroten tot ongeveer dezelfde grootte, printen in grijstinten, uitknippen en pimpen. Voor de stevigheid en om ze voor hopelijk nog meer verjaardagen te kunnen gebruiken plakte ik ze op kaartkarton. Op de kreadoe waar ik afgelopen zaterdag heen was met schoonmams, schoonzus en nichtje kocht ik de knalroze en mintgroene papier pompons. Met wat roze crêpepapier maakte ik er nog twee bij. Heerlijk toch? De kamer fleurt er helemaal van op. Ik ben begin december jarig, zou ik het kunnen laten hangen..?
1 jaar! Gisteren een klein feestje voor het kind wat 'groot' wordt. Papa maakte een boog voor haar stoel, mama maakte een fotoslinger en oma maakte een verantwoorde banaan-braam kwarktaart waarvan ze kon mee-eten. Ze werd door iedereen geknuffeld, haar paar maanden jongere vriendje kwam op het feestje en ze kon spelen met al haar nieuwe cadeaus. Ze kreeg zelfs een hond voor haar verjaardag uit Rotterdam. Ook kwam van alle kanten post, zo maakte mijn vriendin echt zo een mooie kaart. Je kunt het zien op Journaal Rozendaal. Een geslaagde verjaardag kun je wel zeggen!
(Het wordt alleen maar drukker de komende tijd dus ik ben bang dat de blogfrequentie niet omhoog gaat, sorry daarvoor..!)
Denk maar zo: als het hier heel stil is gebeurd er 'daar' vast een hele hoop. Thuis gaan de dagen enorm hard nu er op kindlief een turboknop zit. Turbo richting de vensterbank, turbo richting de openstaande gangdeur, turbosnel de trap op -schrik!-. Het werk wisselt elkaar ook snel af tussen azc en kookworkshop. En als je dan ook het huishouden nog wat bijhoudt, wat meer aandacht geeft aan het eten (per week 2 dagen vega, liefst 1x vis en maximaal 1x iets met/uit een pakje) en natuurlijk je sociale leven wat ruimte geeft dan blijft er qua blogtijd weinig over..
Dan hadden we nog de buy-nothing-new maand, er is flink wat de deur uit gegaan deze maand, heerlijk! Zelfs afgelopen week ben ik nog met drie grote tassen richting de ruilwinkel gegaan en voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met opruimen, hergebruiken en weggeven. Steeds meer kom ik erachter dat je heus niet alles nodig hebt of hoeft te bewaren voor 'ooit'. Zo heb ik bijvoorbeeld ook wel 3 kratten oud-papier verzameld met van alles en nog wat. Het belangrijkste van het hele gebeuren was nog wel het makkelijkst: een hele maand niks kopen. Het is fijn om er niet over na te hoeven denken wat je nog 'moet' kopen en je houdt winkeltijd over voor andere zaken.
Dus 'Ja, meneer ik ben er nog' gaat wel degelijk op! En om het aan jullie te laten zien dat er wel wat gebeurd de foto's van de cake van vanavond als bewijs. De zoete schaal is meegegaan naar de vrouwenvereniging. Hopelijk kan ik morgen wat foto's maken van mijn creatie want met mijn nicht van crea-roosje en haar dochter gingen we bloemschikken! Erg gezellig en thuis kunnen we er ook nog een poos van genieten.
Herkennen jullie de beer van vorige keer? Vorige week donderdagmiddag gaat het meisje naar huis met vier gevulde poten en de andere geknipte delen van een beer. Maandag kom ik haar in de ruilwinkel tegen en een van de eerste dingen die ze zegt is: "Mijn beer is al af! En ik heb een dingetje voor de baby in gemaakt in zijn buik dat hij muziek gaat maken. Ik vind leuk dat ik nu beetje kan naaien enzo." Ze straalt helemaal en jullie kunnen je vast voorstellen hoe blij ik ben dit te horen!
Afgelopen dinsdagavond zijn we met een groepje van zes meiden (méér dan genoeg!), twee naaimachines en een collega met haar handige mama begonnen aan het project. De meiden zijn zo enthousiast dat ze willen beginnen zonder ontwerp en zonder stof. Gelukkig is er inspiratie genoeg en in mum van tijd verschijnen de meest lieve fantasiebeestjes op het papier. Tijdens de avond komen er steeds meer aanpassingen aan het werk. Het moet sokken aan, de ogen worden knopen in tegengestelde kleuren en er moeten delen los hangen aan touwtjes. De beer die al 'af' is krijgt een nieuwe garderobe aangemeten. En over garderobe gesproken, een stof spreekt zo tot de verbeelding dat het oudste meisje van 14 hier 'echt een jurk nee een rok' van moet maken. Tja, we gaan er helemaal in mee, het kan niet gekker vanavond.
Het project is opgezet als ouder-kind project, om zowel kinderen als ouders bij het werk van de Vrolijkheid te betrekken. Het lastige is dat de mama's een beetje wit worden als ze de fantasierijke tekeningen van de kinderen zien. Hoe moeten we dit omzetten naar een knuffel? Kinderen daarentegen zijn zo heerlijk, die beginnen gewoon. En is het fout dan begin je toch gewoon opnieuw? Of je bedenkt een oplossing die het beestje gewoon nog leuker maakt? Dus in dit geval zorgen we ervoor dat de kinderen het goede voorbeeld geven. En hopelijk is het dan: goed voorbeeld doet goed volgen!
