Een hele bijzondere dag vandaag. Mijn lief is jarig vandaag en we hebben de 20 weken echo gehad! Man vanochtend verwend met een lekker ontbijtje inclusief verse broodjes en geperste jus. Daarna moesten we nog zo lang wachten op het beste kado. Van pure stress heb ik het kwartier wat ik echt nog moest wachten maar opgevuld door te gaan strijken..
Gelukkig was alles goed volgens de mevrouw, een superbaby. Volgens haar heb ik een goede echo-buik en een goede echo-baby. Want ze zei: "Wat een bewegelijk ding, lekker druk zeg! Van wie zou die dat hebben?". Waarop man heel wijselijk antwoorde: "Ik zeg niks..".
Aangezien we de verjaardag van man later deze week houden stort ik me later op 'verjaardagsvoer'. Wel hebben we lekker (gezond) gegeten vanavond, couscous met sperziebonen en puntpaprika, en heb ik een mini-kwarktaart zelf bij elkaar gesprokkeld. Wat mes of vork voor effect op de taart hebben is nog te bezien, net zoals de smaak. Ik ben bang dat de Griekse yoghurt i.p.v. de kwark een minder opgestijfd effect heeft. Maar ik heb het met alle liefde voor mijn lieve man / 4 ouders klaargemaakt dus hopelijk wordt dat geproefd..
Onder het mom van 'we gooien niks onnodig weg' een snel baksel. De barbecue van dinsdag liet wat restjes achter na dit weekend weer allemaal verdwenen zijn. Ik had nog enkele stokbroodjes over en kruidenroomboter. Samen met een klein blikje tomatenpuree, wat worstjes, kaas en kruiden werden dit snelle borrelhapjes. De oven was toch warm aangezien ik brownies gebakken had zoals eerder.. Vanavond na een hele dag hard werken genieten met vrienden van een hapje, drankje en hopelijk veel gezelligheid met elkaar. Fijn weekend voor iedereen!
Met het maken van kaarten wil het niet zo vlotten. De winter is voor mij een uitgelezen seizoen om binnen aan tafel te prutsen terwijl het buiten regent, hagelt of sneeuwt. Nu het zulk lekker weer is worden er niet zoveel kaarten gemaakt. Eergisteren en vandaag had ik tijd om wat kaarten af te maken. Enkele van mama die nog een stempel nodig hadden, er zijn weer wat romper-sokjes-kaarten bijgekomen en er moest een kaart richting Duitsland. Want ook in de zomer ligt het postcrossing-project stil en dit terwijl ik nog een adres open had staan! Hopelijk is de mevrouw blij met dit heel erg snel gemaakte kaartje met Hollands tafereel..
De nieuwe baby-stempels die ik kocht maken me erg blij. Eindelijk leuke Nederlandse teksten als welkom lief kleintje of 'n tweeling. Met de stempels maakte ik onder andere deze eenvoudige, lila kaart. De tekst op de witte cirkel is een stempel met het bekende slaapliedje 'slaap kindje slaap', schattig hè?
Als ik al die baby-teksten zie hoop ik dat we over een aantal maanden leuke kaartjes krijgen met allerlei lieve teksten erop. Of het dan hoera een meisje of hoera een jongen wordt weten we hopelijk binnenkort, spannend. Jullie zullen echt nog een aantal maanden moeten wachten op de uitkomst, we verklappen helemaal niks. Geduld hebben is het beste, gewoon net als kinderen denken dat het bijna zover is. Vandaag op het azc kwamen er vijf kinderen uit een gezin afscheid nemen omdat ze gingen verhuizen naar hun echte huis. De oudste jongen gaf me een grote knuffel, wees op m'n buik en zei: "als baby kom, foto facebook, ik kijken". En zo is het, ik hou jullie heus wel op de hoogte!
Het eerste brood is gebakken! Sinds gisteren een weekje een broodbakmachine te leen dus moest en zou ik aan de bak. Vanochtend bij het ontbijt speltbrood geproeft. Ik moet eerlijk toegeven dat het me niet super smaakt, naar mijn idee neigt het naar 'Oostenrijk-brood'. Misschien komt het omdat ik totaal geen goed recept heb gevolgd. Ik heb het recept uit het instructieboekje gevolgd, in plaats van volkorenbloem heb ik speltmeel gebruikt. Dom misschien omdat het meel zich anders gedraagt dan bloem of dat andere verhoudingen beter geweest waren, ik weet het allemaal niet. Het eerste brood is in ieder geval een feit. Zoals man zegt: totaal niet zo verkeerd voor een eerste keer.
Afgelopen week een nieuwe aanwinst in de woonkamer erbij gekregen. Al heel lang geleden zag ik steigerplanken bij de sloper staan. Man nam zijn deel en ik wilde per se de drie mintgroene planken. Maar vervolgens gebeurde er niks mee. Toen het mooie weer kwam begon man zijn werkzaamheden in de schuur / tuin. Zo kreeg ik al eerder een loungebank (waar we afgelopen zondag erg van genoten hebben!) en gisteren is daar een tafeltje bijgekomen. Ook heeft hij de schuur opgeruimd en alle troep richting stort gebracht. Bijna waren mijn mintgroene planken verdwenen! Man kwam op het lumineuze idee: ik zaag ze in stukken en hang ze aan de kamermuur. Zo gezegd, zo gedaan. Nu hangt er meer dan een meter hout te wachten op 'vulling' want behalve de flow-vlaggetjes hangt er nog weinig, hopelijk is dit snel anders. Echt wel een goed idee van mijn favoriete klusser toch?
Zoek een lelijke, kitscherige of zielige vaas uit bij een kringloop- of ruilwinkel. Betaal daarna niet de hoofdprijs door een bus spuitverf bij de Action te kopen in plaats van bij de bouwmarkt. Zet de vaas op de zaagtafel van man of op een andere plaats waar het geen kwaad kan en spuiten maar. Wacht rustig tot de verf droogt zodat je een prachtig knalroze vaas krijgt.
Op de foto's lijkt het alsof de vaas heel erg nep is of gefotoshopt maar nee! Doordat de bloemblaadjes en roosjes een kleurtje hebben zie je een soort schaduwen. En die verf is van zichzelf lekker fel.
Verwacht nu niet dat de verf goed hecht op een geglazuurde ondergrond, dit is namelijk niet het geval. Dus let op met het neerzetten op tere meubels of in de buurt van grijpgrage handen. Fleur de vaas op met een bloemetje of ander leuk ding en geniet!
Een bom was er niet ontploft afgelopen zaterdag, ik was gewoonweg aan het koken en bakken. Tijdens mijn bezigheid maak ik rommel, gaat er wel eens wat mis en vergeet ik nog wel eens iets klaar te zetten waardoor je nog meer rommel krijgt. Gelukkig scheelt een vaatwasmachine en wat opruimen tussendoor.
De dag ervoor had ik een iets minder grote rommel gemaakt met het bakken van hazelnootkoekjes. Helaas waren die zo lekker dat ik ze opgedeeld en opgegeten heb en dus nu geen foto kan laten zien! Ik had nog bijna 90 gram hazelnootjes staan waar ik iets mee wilde doen en volgde dit recept. Er kan weinig misgaan, de smaak is als ouderwets lekkere koekjes en echt waar als je de stappen volgt zien ze er net zo uit als op het fotootje van Pauline's blog.
Terwijl de hazelnootkoekjes in de oven zaten probeerde ik een aantal recepten voor chocoladefudge. Pure chocolade warmen in met de inhoud van een blikje gecondenseerde melk zodat het een dikke pap wordt. De boter heb ik achterwege gelaten, hier wordt het wel iets ´gietbaarder´ door maar ook vetter. Het papje goot ik voor mijn gemak in siliconen muffinvormpjes samen met wat toevoegingen: pistache nootjes of marshmallows. De smaak van de fudge is als een hele zachte chocotof. Met andere woorden eet je een stukje chocoladetoffee met nootjes of witte snoepspekjes.
Die bewuste zaterdag gingen er meer dingen mis dan normaal. Weliswaar mijn eigen schuld maar toch is het ietwat pijnlijk als je misbaksels bakt. Op internet zag ik een geweldig recept van een cakerol, mede enthousiast geworden door Heel Holland Bakt. Wat ik wel wist is dat cakerol niet eenvoudig is en ik niet zoveel tijd had. Maar toch eigenwijs de cakemix op een bakplaat. De oven had ik veel te laag gezet, halverwege kwam ik tot deze ontdekking. Hierdoor moest de cake er te lang in, schatte ik de tijd nog eens verkeerd en als laatste vergat ik de cake spontaan even. Dus er kwam een hele gare cake uit de oven die niet meer te rollen was.. Desondanks smaakte de cakepiramide met mascarpone prima! De ene kant gevuld met een hele banaan en de andere helft gevuld met grote, smakelijke aardbeien.
Door het 'rollen' van de cake hield ik een kwart van de cake over. Daarvan kon ik eens uitgebreid proeven, nog eens proeven en het ook met wat kersen proeven. Allemaal even lekker. Om het misbaksel nog een ander doel te geven kwam ik op het idee om cakepops ervan te maken. Cakepops kun je maken met verkruimelde cake en 'plaksel'. De cake en wat verkruimelde biscuits werden samen met de mascarpone een nieuw deeg. Geen enkel probleem om hier balletjes van te draaien en deze na een middagje koelkast in de chocola te dompelen. Cakeballetjes op een stokje krijg je dan.
Eerlijk is eerlijk had ik de bak-zaterdag beter over kunnen slaan. Soms maakt een mens fouten, grote of kleine. Maar ik heb mezelf maar weer eens sussend toegesproken dat dit 1. volkomen menselijk is, 2. iedereen er een oordeel over kan hebben maar niemand zonder fouten is en 3. dat ik weer veel geleerd heb. Dus ik schaam me niet voor mijn misbaksels, ik heb ze zelfs met jullie gedeeld en ik zou zeggen: voel je vrij om ook fouten te maken en geniet ervan om in de keuken te staan!
