Tot zover mijn creatieve uitspatting van vandaag. Vanavond stonden er boterhammen op het menu. Uitsteekvormpje erbij en dochter helemaal gelukkig. Wat nou havermoutpannenkoekjes, broodje gezond of een belachelijk mooie bento lunch (google hier maar eens op als je het niet kent). Boterhammen met boterhamworst. Bam! Een paar flinke klappen op het vormpje (dat is heel hip als je 2 bent, meppen als een malle) en lekker vlinder op je boterham eten. Njam.
Om jullie toch weer iets te laten zien hier de volgende serie foto's van een tweejarige. Dit keer geen zelfportretten maar wazige foto's van mijn telefoonhoesje wat open klapt en dus voor de lens zit als je het niet open houdt. Vind het wel een sfeervol geheel zo. Heel kunstzinnig ook met die zwarte gaten er tussen. Minder leuk is wel dat ze steeds meer functies van mijn telefoon ontdekt zoals de wekker (nee, gelukkig iedere keer nog op tijd gezien).
Zoals jullie merken zijn er op dit blog ook steeds vaker zwarte gaten te ontdekken. De laatste weken van het jaar lijken altijd dubbel zo hard te gaan, vooral als alles en iedereen afspraken plant voor de kerstvakantie. En verder leg ik mezelf op om iedere dag een beetje op te ruimen, waar dan ook. Zomaar een kastje, een laadje, een vierkante meter zolder per dag. Vandaag ging een stamp volle papiercontainer de poort uit en morgen kan ik hopelijk even naar de ruil- of kringloopwinkel rijden met een paar tassen. Dus de momenten dat ik iets doe wat echt blog-waardig is zijn redelijk geminimaliseerd helaas. Maar om heel positief te blijven hoop ik snel weer wat te kunnen laten zien. Misschien morgen mijn nieuwe aankopen van de kringloopwinkel. Oh nee, ik was aan het opruimen! Dilemma..
Vandaag hadden we trouwens de afspraak voor het 'hips af dokker ziekehuis' (gips eraf door de dokter in het ziekenhuis). Zo heerlijk als dat kleine monstertje zoveel gaat praten, soms zelfs al drie of vier woorden achter elkaar tot een soort zin. Terug in de auto had ze het over 'pnip pnip saar' (knip knip schaar). Dan vergeet ik bijna het wakker worden in de nacht 'papa kijke' (nee papa slaapt), 'slokje drinke' (fles is weg) en 'buike ligge' (doe ik dan maar omdat het draaien met het gips niet goed ging). Morgenochtend gaat ze weer naar de opvang, wat steeds beter gaat overigens. Ben wel een beetje bang dat deze vrije tijd ook tijd voor doorwerken wordt in plaats van creatief werken. Maar we wachten het gewoon af, het is nog geen morgenavond hè?
Meer dan een jaar geleden liet ik een aantal kaartjes zien, hier en daar. Dit waren een van de eerste kaartjes gemaakt met het papier van Echo Park Bundle of Joy. Nog een paar keer kwam het papier uit de kast. Al snel bleef het papier heel lang stil liggen in de kast. Tot afgelopen dinsdag, het papier uit de kast en twee baby kaartjes gemaakt. Het leuke is dat mijn vriendin die dag een blogpost gemaakt heeft met precies hetzelfde papier. Hoe leuk is dat? Ik verwerkte een gele pijl op beide kaartjes maar met een andere achtergrond en details. En hoe anders wordt het dan hè?
De volgende dag wilde ik graag iets doen met die twee ringetjes die ik in een bakje vond. Vond het papier van de ringetjes niet zo heel erg mooi dus het was een apart uitgangspunt. Op het bureau lag nog een stukje groen papier van Echo Park met een rond gaatje erin (zie linksonder het kaartje van het uiltje) en nog een stukje eraf. Dus het hobbymesje erlangs, nog wat ander papier erbij. Tag, touwtje, lintje en stempeltjes. En zo heb je met jongens-baby-papier opeens een huwelijks jubileum kaartje. Ik vind dat wel een goeie grap zo in een zelfde blogpost. Ja toch..?
Multitasken en plannen zijn zaken die een mama goed kan gebruiken. Nu ben ik redelijk goed in multitasken maar plannen is niet helemaal mijn ding. Maar het begint er steeds meer op te lijken, de productie van kaartjes komt ook al weer aardig op gang. Volgens mij word ik steeds efficiënter in het gebruik van tijd en papier. Het is ook wel fijn om niet teveel na te denken en gewoon te doen, mislukt het dan kan het altijd nog overnieuw. Bovenstaande kaartjes zijn gemaakt voor de-oude-mensjes-uit-de-kerk. Zoals ik al wel eens eerder heb aangegeven zijn zij niet zo voor hele hippe kaartjes maar houden ze van een mooi plaatje met een beetje sier erbij. Dus naast de 3D kaartjes, die nog steeds favoriet zijn, probeer ik af en toe het ouderwetse met een beetje nieuw te combineren. Ik ben benieuwd of ik deze vier kaartjes nog in de kaartenbak terug vind de eerstvolgende keer..
Er zijn hier wel wat zaken die de productie nog steeds wat remmen hoor. Bijvoorbeeld dochterlief van 2 die haar arm gebroken heeft.. Ja, zeg maar niks, het is al erg genoeg! Ze heeft momenteel 'blauw hips'. Het gips is rood maar als je vraagt naar een kleur is alles blauw en woorden met een G worden ver-zeeuwst tot een H. Ze woont daarom ook in Hoes. De oorontsteking hebben we gehad en de waarschijnlijk bacteriële infectie die daar overheen kwam ook. Hopelijk houden we de komende tijd de (winter)ziektes een beetje buiten de deur. Een dot groenten en fruit per dag en wat anti-stoffen kweken op de peuterspeelzaal. Wat dat laatste betreft, ik begrijp het nu bijna als moeders zeggen 'Dan breekt toch je hart als ze gaan huilen als je weggaat!'. Nu is mijn hart niet gebroken maar moet ik wel even slikken. Eenmaal thuis heb ik hier geen last van en geniet ik van de vrije tijd. We zullen zien of ik die tijd vandaag weer goed in kan delen zodat er tijd over is voor 'iets voor mezelf'.
Bij regen zoals vandaag is de herfst opeens een stuk minder leuk. Weg zon-op-gekleurde-vallende-blaadjes, hallo grote-regendruppels-tegen-het-raam. De stickers van de vosjes, paddenstoelen en vallende blaadjes geven dat 'romantische' herfstgevoel toch een beetje terug. En zo af en toe is een dagje regen best wel fijn. Lekker binnen zitten bij de kachel met een kop thee en bedenken wat je allemaal eens kunt doen in huis. Kaarten maken zou een optie zijn maar ik ben bang dat de komende uurtjes hier worden gevuld met het bezighouden van een ziek kind. Maar ja, ook dat hoort bij de herfst..
Een kleurrijk kaartje voor een dochtertje en zusje. De kleurtjes zo gekozen omdat de mama haar kindjes vaak kleurrijke kleding aantrekt. Dus daarom veel stipjes, streepjes, lintje en knoopjes in verschillende kleuren. Het roze, houten woord baby komt van de Wibra. Heel soms tref ik hier leuke spulletjes die ik echt niet kan laten liggen. Vandaag heb ik met andere aankopen van die goedkope winkel nog twee kaartjes gemaakt, ik laat ze zien zodra ze gepost zijn. Dit kaartje gaat morgen op de post maar ik wilde het graag al laten zien! Dus hopelijk ziet de kraamvrouw het kaartje pas als het bezorgd wordt.
Zoals ieder kind, volgens mij, speelt ze graag met echte spullen. Huissleutels (waar zijn ze?), snoeren (nee!), schoon keukentextiel uit de la (grrr..). Ga zo maar door. Tegenwoordig is de citruspers helemaal hip. Dan gaat er een keukenkastje open, hoor je een hoop gerammel van allerlei pannen en verschijnt de pers op een krukje of tafel: 'sap' (de sinaasappel maar soms ook het sap zelf) en 'pesse' (persen). Helaas kan ze sinds een tijdje ook bij de fruitschaal waardoor er soms plotseling een sinaasappel op tafel ligt..
De telefoon spant wel de kroon en is het meest geliefde object. Helemaal nu ze de icoontjes herkent en gericht gaat zoeken en gebruiken. De zaklamp functie is erg gaaf. Het weerbericht is vooral in trek bij regen en onweer vanwege het geluidje. Ook gebruikt ze soms de whatsapp waardoor contactpersonen berichten krijgen als: jjdaf;k lvie*# (*j Y##*. Het meest hilarische vind ik de ontdekking van de camera. Zo staan er bergen zwarte foto's op de telefoon omdat ze de achterkant van het hoesje tegen de camera drukt. Maar als je vaak genoeg overal op drukt, ook op de 'omkeerknop' van de camera, zie je jezelf! En dan krijg je dus hele aparte foto's. Ik hou er van om deze rare, verrassende selfies te ontdekken in mijn galerij en kon het niet laten om ze even te delen!
