Waar een kleine tuin groot in is

De afgelopen tijd is er ontzettend veel gebeurd in een korte tijd, vandaar ook de wat schamele blogberichten van laatst. Van al het gebeurde wil ik jullie een ding laten zien en dat is onze tuin.


Van de petunia's van voorgaande jaren heb ik steeds zaadjes apart gehouden. Sommige zaadjes had ik gesorteerd op kleur en apart gehouden. Totdat ik ze dit jaar ging zaaien en niet wist welke kleur bloemenzaad de bloemenkleur zou geven. In twee ijsbakjes van beide gezaaid en het groeide als kool. Vrij snel kwam er daarna een periode dat er niets gebeurde. Enkele weken heb ik beteuterd toegekeken naar de alleen maar groeiende, groene massa. Toen de eerste bloemen kwamen was ik gemengd blij omdat de bloemen ongemend waren. Alleen maar wit. Tot op vorige week. Zo verscheen er opeens een donkerpaarse bloem. Een paar dagen later was er ook lila. Sinds kort is roze in het assortiment opgenomen.


Het is alweer even terug dat er een huisdier bij ons woonde maar de tuin biedt kansen. Een 'zinken teil model nepperd van de ruilwinkel' wilde ik omtoveren tot miniscule vijver. Ik kocht slechts twee waterplanten die toch heel de teil vullen. Sterk het vermoeden dat dit meer aan mij lag dan aan de teil of de planten. Drie vissen proberen nu onder, door en over de planten heen te zwemmen. Toch is er geen spijt van de aankopen, zeker niet van de mooiste plant van het tuincentrum. Het 'showmodel' uit de vijverton van de winkel heeft mij een mooie waterlelie in de achtertuin bezorgd.

Noppes, nada en niente

Een blog enkel en alleen over 'gratis' zou best mogelijk zijn. Vandaag een heel groot pakket opgehaald waar ik voor gespaard had op Yunomi. Op deze site spaar je punten door de website te bezoeken, reacties achter te laten, zelf artikelen te plaatsen en het meedoen aan acties of spelletjes. In het zware pakket zat een zak soep, twee flessen douchegel, een fles bodymilk, twee blokken zeep, een kleintje tandpasta en een potje mayonaise. En dat helemaal voor niets! Bovendien is het al verschillende keren voorgekomen dat ik al voldoende punten gespaard had voor een pakket maar nog wel de website bezocht. Zelfs hiervoor werd ik beloond want al diverse keren ontving ik ´zomaar´ een pak soep, een deodorant of een douchegel. Hopelijk is deze website een blijvertje want ik houd ervan!  

Update speelklei

Het nieuwe probeersel van de speelklei ligt in de kliko. Het kneedbare deeg veranderde in een vieze, kleverige brij. Misschien volgende keer toch het recept helemaal juist volgen in plaats van 'enkele aanpassingen'..

Broodklei

Het zelf maken van klei en het maken van brooddeeg zijn de enige creatieve uitspattingen geweest voor vandaag. Vanmiddag was er weer kinderclub en er stond nog niets op het rooster. Dus na een korte blik op het thema van de week (eten) en op pinterest werd het klei of brooddeeg. Het is namelijk zo dat vandaag de ramadan is begonnen en het thema eten komt daarbij heel ongelukkig uit. Het zou van weinig respect getuigen als we er een eetfestijn van zouden maken als er ook kinderen zijn die vasten.

Via pinterest vond ik een 'recept' voor eigengemaakte klei of play dough. Het enige wat je nodig hebt is bloem, zout, wat plantaardige olie, water en kleurstof. Er moest ook cream of tarter in, bij nader inzien blijkt dit een of ander bakpoeder te zijn. Gewone bakpoeder dan maar. En het is een prima klei geworden. Bij gebrek aan een betere kleurstof heb ik voor het voorbeeld een beetje kerriepoeder door de klei gedaan zodat ik een ei kon maken. De klei is aardig gelukt maar ik wil het graag nog een keer proberen met verschillende kleurstoffen (zowel voedingskleurstoffen als natuurlijke kleurstoffel als bietensap o.id.) en met de juiste versie bakpoeder.  

Door het niet helemaal kloppende plaatje hebben we gekozen voor het bekende brooddeeg. Door het zelf kneden en het afbakken in de oven is er toch een link naar het thema eten. Het ging er op een azc-methode aan toe. In een emmer gooiden we 3kg bloem, 1 kg zout, een flinke scheut olie en een heleboel water. De grote meiden hebben geholpen met het kneden van het deeg. Daarna zijn we de andere kinderen gaan halen waarna we met zo'n vijftien kinderen lekker bezig geweest zijn.

De meest fantasievolle figuren zijn er tevoorschijn gekomen. Een Somalisch meisje keek haar ogen uit toen ik haar fietssleuteltje in het deeg duwde, een afdruk van haar sleutel! De wat grotere meiden waren druk bezig met hartjes te maken die aan een ketting kunnen. De kleinste jongen van het hele stel was druk bezig om iets te maken, aan mij te laten zien en weer verder te kneden met hetzelfde stukje.. Gelukkig dat zijn zusje met veel pijn en moeite kon uitleggen dat hij het apart moest leggen zodat het in de oven kon. Toen bedacht ie dat hij dan de hele klomp deeg aan een satéstokje kon doen en dat was dan zijn werkstuk. Om de taalbariere te overbruggen pakt hij het stokje vast, brengt het naar zijn mond en maakt eetgeluiden. Party & go maar dan anders.

Terug van weggeweest

Na lange tijd zijn we er weer. In het laatste blogbericht had ik het over het azc feest, dit was het begin van onze vakantie. In plaats van in regenachtig Nederland verbleven wij in zonnig Griekenland! Tien dagen dat er niets hoeft. De eerste week hebben we volop genoten van allerlei mooie plaatsen op het eiland Kefalonia. De laatste dagen zijn we vooral in & om het water te vinden geweest aangezien de temperaturen boven de 40 graden kwamen.. Zon, aardige mensen, lekker eten en dat alles op een prachtig eiland. Wat wil een mens nog meer..?

Hopelijk kan ik volgende week nog enkele foto's kan laten zien van het mooie eiland. Maar nu eerst slapen op ons eigen heerlijke schapenbed i.p.v. de harde Griekse bedden. Het wordt waarschijnlijk geen wakker worden van krekels & zon maar van de regen tegen het raam. Welkom in Nederland.   

Hang het bedankt maar aan de ketting

Op het azc wordt zaterdag het taalproject feestelijk afgesloten. Wij, van de Vrolijkheid, zijn heel blij dat we dit project van Vluchtelingenwerk uit mochten voeren. Daarom regelde ik vorige week zaterdag een klein bedankje voor de vrouw van Vluchtelingenwerk.
 

Het blog van Vlijtig heeft me op het idee gebracht. Ze hadden voor je juf een ketting gemaakt van krimpie dinks rondjes. De rondjes heb ik vervangen door geponste figuurtjes met de Cuttlebug. Hierdoor kregen de 'bedeltjes' en golfrandje. Met een gaatjestang zijn er, met veel pijn en moeite, twee gaatjes in het folie gemaakt voor de metalen ringetjes.

Op het azc hebben de kinderen iets op het folie geschreven of getekend met een permanent marker. De meest grappige dingen staan erop als live juf (= lieve juf) of heel heel heel lieF. Het was alleen erg lastig om mijn collega's, laat staan de kinderen, ervan te overtuigen dat dit 'papier' in de oven moet! Gelukkig had ik 's ochtends zelf twee bedeltjes geprobeerd zodat ik het als voorbeeld kon laten zien..

Na de vorige dramatische krimpie dinks ervaring moest het lukken. Van een verkoper uit een hobbywinkel kreeg ik de tip om het krimpfolie rustig te laten liggen als het ging opkrullen. Zo gezegd, zo ook gedaan. Waarempel is het folie eerst gaan krullen en na een 40 seconden in de oven trok alles weer recht.  

Op deze manier kunnen de kinderen de juf van Vluchtelingenwerk een mooie ketting aanbieden. Ook al wordt de ketting niet gedragen, ik vind het een mooie herinnering!

Zomer in Zeeland

Het is geweldig om te zien hoe goed alles groeit in de tuin. Het Zeeuwse knopje bloeit zowel in wit als in paars/rood. Ik heb al een paar keer aan man gevraagd of hij de oranje bloemetjes al gezien heeft. Maar nee, want als je 's ochtends rond zes uur de deur uit gaat staan deze bloemen nog in ruststand. Zelfs halverwege de ochtend waren ze nog half in slaap. Het meest blij ben ik met de petunia's. De geplante zaadjes van vorig jaar groeiden maar bloeiden nog niet. Nu zijn er overal witte stukjes tussen het groen te vinden en zelfs al een bloem. Het roze autootje vonden we diep in de grond, een erfenis van de vorige bewoners. Tijdens de grote tuinmetamorfose heeft het een betere parkeerplaats gekregen. In de volle Zeeuwse zon!