Pagina's
vrijdag 28 februari 2014
Restjes, vervelend!
De kookstudio woensdagavond leverde wat 'restjes' op, wat gesneden ui/paprika met rul gehakt en wat bladerdeeg. Dit mengsel verdween in een pan water + bouillonblok + gekookte/gepureerde broccoli, ofwel soep! Het bladerdeeg zorgde voor twee flapjes (gevuld met hetzelfde mengsel wat in de soep ging), wat kaasballetjes en daarnaast nog wat kaneelvlindertjes. De kaasballetjes zijn inmiddels verdwenen, ben benieuwd hoe lang de rest het volhoudt. Typte de vrouw met een kaneelvlinder in haar mond. Man vind al die Tupperware ook maar zo-zo, dat begrijpen jullie.. -geintje natuurlijk!-
donderdag 27 februari 2014
Rozig
Druk met baby, de rentree bij het azc (dat klinkt leuk toch?), Tupperware, het huishouden en wat aandacht voor manlief. En daarnaast die vervelende bezoekjes, er ging dit jaar nog geen week voorbij dat er geen wacht- of spreekkamer bezocht werd bij huisarts, kinderfysio of ziekenhuis! De afgelopen tijd ben ik vaker in het ziekenhuis geweest dan al die voorgaande jaren.. Maar alles voor het goede doel. Dochterlief hoeft de bandage alleen aan tijdens het slapen en mijn hart op hol met 36 weken zwangerschap was 'gewoon een foutje'.
Dus hoe vaak ik nog ga roepen dat ik weer meer ga doen op creatief gebied, ik heb werkelijk geen idee. Ik roep het net zo lang totdat er daadwerkelijk 'iets' is geproduceerd wat niet eetbaar is. En dan bedoel ik niet die hamkaas-muffins die gruwelijk mislukten en rechtstreeks in de prullenbak belanden maar iets van papier, stof of ander materiaal.
Tot slot nog een foto over mijn rentree bij het azc en, omdat het zo ongeveer een gewoonte gaat worden, iets ´eetbaars´ erbij. Dit keer vetvrije chips uit de magnetron: aardappels dun snijden, op een bord leggen, wat zout of kruiden erop strooien en 'bakken' in de magnetron. Het bloemetje hoort bij de rentree op het azc. Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd om de baby te komen showen bij een familie. Ze hadden het zo mooi mogelijk gemaakt door de tafels bij elkaar te zetten met daarop een schaal fruit, wat snoepjes, verschillende knuffeltjes en een bloemetje. De kinderen hadden knuffeltjes uitgekozen bij de ruilwinkel voor de baby en wij kregen een mooie, roze mini-hortensia. Het is heerlijk om me weer onder te dompelen in de wereld van bijna grenzenloze gastvrijheid en warmte. Alle vier de gezinsleden vroegen toen man ook kwam: "Chai (thee) of koffie?". Na vier keer vriendelijk te hebben bedankt legde de oudste dochter uit: "In Afghanistan wij moeten vragen, heel veel, koffie of thee, altijd.". Kunnen wij Nederlanders nog wat van leren.
Dus hoe vaak ik nog ga roepen dat ik weer meer ga doen op creatief gebied, ik heb werkelijk geen idee. Ik roep het net zo lang totdat er daadwerkelijk 'iets' is geproduceerd wat niet eetbaar is. En dan bedoel ik niet die hamkaas-muffins die gruwelijk mislukten en rechtstreeks in de prullenbak belanden maar iets van papier, stof of ander materiaal.
Tot slot nog een foto over mijn rentree bij het azc en, omdat het zo ongeveer een gewoonte gaat worden, iets ´eetbaars´ erbij. Dit keer vetvrije chips uit de magnetron: aardappels dun snijden, op een bord leggen, wat zout of kruiden erop strooien en 'bakken' in de magnetron. Het bloemetje hoort bij de rentree op het azc. Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd om de baby te komen showen bij een familie. Ze hadden het zo mooi mogelijk gemaakt door de tafels bij elkaar te zetten met daarop een schaal fruit, wat snoepjes, verschillende knuffeltjes en een bloemetje. De kinderen hadden knuffeltjes uitgekozen bij de ruilwinkel voor de baby en wij kregen een mooie, roze mini-hortensia. Het is heerlijk om me weer onder te dompelen in de wereld van bijna grenzenloze gastvrijheid en warmte. Alle vier de gezinsleden vroegen toen man ook kwam: "Chai (thee) of koffie?". Na vier keer vriendelijk te hebben bedankt legde de oudste dochter uit: "In Afghanistan wij moeten vragen, heel veel, koffie of thee, altijd.". Kunnen wij Nederlanders nog wat van leren.
dinsdag 25 februari 2014
1 van de 2%
Voornamelijk dat witte ding is de oorzaak van mijn afwezigheid de laatste dagen. Afgelopen week bij de orthopeed geweest en sinds maandag heeft dochterlief een spreidbroekje. Heupdysplasie of heupluxatie komt bij 2% van de kinderen voor, in de meeste gevallen bij meisjes. Vaak komen heup-problemen elders in de familie voor, bij Noa is het gewoon pech.
Maandag heeft ze dus een zogenaamde pavlik-bandage gekregen (zie google hoe het precies zit). De eerste paar uren ging het allemaal wel goed. Maar daarna was het voor ons allemaal echt wennen. Het is slikken als ze huilt wanneer het klittenband weer dichtgaat na het verschonen en sip om te zien hoe ze haar voetjes die ze pas ontdekt had weer 'kwijt' is. Knuffelen met opgetrokken beentjes is ook wennen. Gelukkig is het badritueel nu extra speciaal, keihard spetteren zonder dat papa of mama het iets interesseert. Lachen en kraaien doet ze ook volop dus het blijft hetzelfde vrolijke kind, alleen dan met een paar lintjes om haar lijfje.
woensdag 19 februari 2014
Geen rozengeur, geen manenschijn
De dagen waarop het iets minder gaat denken aan dagen dat het goed of beter gaat werkt. Soms heb je even iets nodig om jezelf daaraan te herinneren. Zoals een foto van een dag waarop ik het kindje en de leasehond meenam naar buiten om te genieten van de zon. Vandaag even wat tegenvallers maar morgen hopelijk weer een goede dag met hopelijk zon en fijne momenten.
dinsdag 18 februari 2014
Pink party
Vlotte baksels in mijn nieuwe Tupcake en roze hartjesvorm! Leuk hè? Vanavond kookstudio nr. twee bij een vriendin. De koektrommel had ze in de Pink Ribbon week besteld. Zeg nou zelf, een koektrommel zonder inhoud is geen fijne koektrommel toch? Dus brownies gebakken met een gooi-alles-bij-elkaar-recept. Dacht echt dat het grandioos ging mislukken. Maar.. dat zul je altijd zien, nog nooit zulke mooie volle cupcakes gehad! Ik weet helaas het recept niet meer precies maar zoek er 3 recepten op internet, schrijf van allemaal wat ingrediënten op en bakken maar.
maandag 17 februari 2014
P.I.F.
Zaterdag kwam er een envelop binnen met washi-tape. Ik denk dan: de belastingdienst stuurt blauwe enveloppen zonder verdere opsmuk, saaie witte enveloppen zijn rekeningen of moeilijke brieven en (gekleurde) enveloppen met washi-tape is post van andere bloggers! Joehoe, ik vind zulke post leuk!
De post was afkomstig van mijn nicht crea-roosje uit de 'verre' Alblasserwaard, danku! Een tijdje geleden zocht ze kandidaten voor een pay-it-forward actie. Pay it forward is letterlijk vertaald 'betaal het voort'. Typisch weer iets wat lelijk te vertalen is. Het principe van pay-it-forward is dat een iemand start met een goede daad voor een aantal mensen, deze mensen doen dit op hun beurt weer voor een aantal anderen en zo verspreiden zich de goede daden. Er ontstaat er als het ware een boomstructuur aan mensen die meewerken aan het zogenaamde p.i.f. principe.
Dus ben ik sinds zaterdag aan het nadenken wie ik allemaal blij kan maken met iets wat ik voor hen kan doen, iets wat ik kan weggeven aan sommigen of iets wat ik kan maken voor iemand. Het lijkt mij leuk om ook een paar totaal onbekenden blij te maken. Zoals de munt in het boodschappenkarretje te laten zitten en stilletjes toe te kijken wie deze kar meeneemt. Net zoals je vroeger wel eens een willekeurig nummer draaide met de telefoon als kind, dat gevoel een beetje. Of een lief pakketje naar een-bekende-van-een-tante-haar-kennis-daarvan-een-vriend te sturen omdat diegene dit nodig heeft. Zulke zaken zie ik dan gelijk helemaal voor me en word ik vrolijk van!
Hebben jullie ideeën wie ik kan helpen of blij maken? Zoals jullie merken heb ik wel wat opties en weet ik zeker wat kandidaten maar heel graag hoor ik jullie input! Reacties zijn altijd erg leuk om te lezen namelijk. Jezelf opgeven mag ook hoor, dit vind ik niet niet egoïstisch of zelfzuchtig, iedereen verdient op zijn tijd een goede daad van een ander nietwaar? Hebben jullie vandaag al een goede daad verricht?
zaterdag 15 februari 2014
Bite van de dag
Dit flapje ziet er niet echt heel erg appetijtelijk uit maar was het gelukkig wel. Dit was het 5e 'nieuwe' recept wat ik probeerde deze week. De reden waarom ik zoveel nieuwe dingen aan het proberen ben is: Tupperware. Jullie konden afgelopen week al lezen dat ik op een gastenavond was geweest, sindsdien ben ik begonnen bij Tupperware. De drie belangrijkste redenen hiervoor: ik wil blijven werken op het asielzoekerscentrum voor stichting de Vrolijkheid, voor Noa zorgen en gewoon simpelweg geld verdienen. Bovendien vind ik koken & bakken meer dan leuk dus is het helemaal 10 vliegen in een klap. Hier op het blog verandert hopelijk niet zoveel, misschien zullen er iets meer recepten voorbij komen die ik de moeite waard vind. Ik zal de 'reclame' weglaten, voor degene die met Tupperware willen werken kun je wel raden welke producten ik gebruik. Dus bij deze is er hier al een recept. De foto ziet er misschien niet echt uitnodigend uit maar denk eraan: soms smaken dingen lekkerder dan ze eruitzien. Anders aten we nooit kiwi's, mosselen of walnoten.
Fruitnotenflapjes
bladerdeeg
gedroogde vruchten (abrikoos, appel, rozijnen)
ongezouten noten (hazelnoot, amandel, walnoot)
honing
De oven voorverarmen op 200° C, het bakblik eruit halen en bekleden met bakpapier of siliconenmat. Maal en snij de vruchten en noten fijn. In de flapjes van de Quick Bite gaat 1,5 eetlepel vulling (een volle 25ml maatschepje). Daarna wat honing erover en het flapje dichtklappen. Bestrijken met wat eigeel en 20 - 25 minuutjes in de oven (ik deed eerst 20 min. op normale stand, daarna nog 5 min. op hetelucht). Leuk is om de bovenkant op te leuken / lekkeren met wat (geschaafde) amandelen. Behalve het bladerdeeg een gezond hapje...
Abonneren op:
Posts (Atom)


