Volgens het boekje

Het is gelukt! Bloemkool en zoete-aardappelcurry uit het boek Easy Peasy Family. In het boek is een witte currysaus te zien met veel bloemkool en ik meen cashewnoten. Ook maken ze gebruik van een gekochte currypasta, wat ik nooit in huis heb. Zoals in veel huishoudens wordt dan een gerecht toch weer een tikje anders ook al volg je een recept. 

Voor zelfgemaakte currypasta heb je niet veel nodig. Hier gebruikte ik ui, knoflook en 2cm gember, fijngemaakt met wat (sesam)olie. Voor nog meer smaak peper, zout en gemalen koriander, het gele kleurtje is wat kurkuma. Als liefhebber is een chilipeper in de currypasta en verse koriander over het gerecht heerlijk maar dat is niet helemaal kids proof! Dus de drie peterselieblaadjes voor de foto hier in het kommetje van Noa verschenen al snel op mijn bord. De crunch bestond hier uit amandelnootjes. De kleine hoeveelheid nootjes in het kommetje heeft niet zozeer met presentatie of zuinigheid te maken als wel met voorkeurseten. We houden wat nootjes achter de hand om het zo te zeggen.. Al met al een geslaagd gerecht voor ouders en kinderen (Lisa kreeg de variant zonder de currypasta). 

Kinders

Het zijn allemaal fases. Denk je net dat je weet hoe je moet reageren op baby-huilt-om-aandacht-in-bed-maar-moet-slapen. Of weet je nu zeker wat de handleiding peuterpubertijd 3.0 in het hoofdstuk dreinen en zeuren adviseert. Juist dan gaat het roer weer om. Nieuwe handleidingen zoeken voor de juiste fase. Maar oh, wat blijft het toch leuk twee van die figuren in huis. 

De wereld van groot kind wordt steeds groter, mede door een enorme fantasie. Op de foto's is te zien hoe ze de kast van papa in de schuur onderwerpt aan een grondige inspectie. Als ze eenmaal buiten is begint ook de grote zoektocht naar allerlei insecten, slakken en huisdieren. Als zusje in huis is wordt het voornamelijk plagen, uittesten en afpakken. Om moe van te worden maar het levert ook hilarische momenten op. De onscherpe foto laat zien hoe ze hun beiden voorziet van een teil op het hoofd als alternatieve hoed of helm. Af en toe is het heel hard tot tien tellen om niet boos te worden en vaak is het ook heel langzaam tot tien tellen om niet te lachen. 

Baby denk vooral out of the box. Met andere woorden: de box is even leuk maar daarna wil ze veel vloeroppervlak om te kruipen. Extra tempo wordt er gemaakt voor openstaande deuren, de stofzuigerslang en alles wat in de mond te steken valt, met voorliefde voor draadjes of haren. Een andere fascinatie is eten, alles wil ze proberen, het liefst met gulzig grote happen. Dag Rapley methode, hallo voedingsspeen. Afgelopen week een rijstwafel in kleine stukjes aangeboden, goed voor de motoriek. Daarna mocht ze zelf de vloer stofzuigen. Nee dus. Ze mocht op de foto bij de gemaakte rommel en mama pakte voor de derde keer die dag de stofzuiger. En baby d'r neus maar optrekken en een grote grimas trekken, lachen mama. 

Zomer weer - weer zomer

Heerlijk weer hè? Het lijkt wel alsof de dagen extra snel gaan als het mooi weer is. Er is ook zoveel energie om van alles te doen. Schoonmaakwoede, kookgekte en opruimkriebels, ik steek het gewoon allemaal op de zon. Veel zin om te koken heb ik niet als het warm is maar bulgur met spinazie is zo klaar en het smaakt lekker (zomers!). Verder bestaat het eten deze week veel uit makkelijk. De diepvriezer in de schuur wil ik graag leeg of leger (hier ook: schoonmaakwoede) dus ontdooide bami met wat gevonden voorwerpen uit de groentela van de koelkast. Als dan mijn mama weer eens besluit om voor een compleet weeshuis te koken zijn we weer een dag verder geholpen met een maaltijd. Wel wil ik deze week de bloemkool-zoete aardappel-curry uit het boek Easy Peasy Family nog maken. Benieuwd of het gerecht deze week op tafel komt of dat ik onder het mom van 'de vriezer moet leeg' toch een greep in de diepvries doe.  

Aangezien de zolder met dit fijne weer verandert in een soort sauna ben ik weinig achter mijn bureau te vinden. Het enige wat ik afgelopen week dus op zolder gedaan heb is de wasmachine opgezocht en twee ochtenden flink opgeruimd. Stukje bij beetje.. Gisteren heel snel nog een kleinigheidje voor een jarige gemaakt. Een Jip en Janneke plaatje overgetrokken op een puzzeltje en met marker ingekleurd. Paar werkbladen uitgeprint zodat de grote jongen nog meer kan 'werken' en een sleutelhanger omdat ik in de kast nog Jip en Janneke kralen tegen kwam. 

Er staan nog genoeg dingen op de planning maar daar zal ik eerst eens een nacht over slapen. Hopelijk zonder heel veel onderbrekingen zoals afgelopen twee nachten.. 

Boem

Sukkels

Hierbij het kaartje wat ik een tijd geleden beloofde om nog te laten zien. Dit kaartje kwam uit dezelfde serie met de 'regel' alleen maar mallen gebruiken. Omdat ik dit kaartje niet voor de challenge wilde gebruiken stempelde ik voor een jarige een fijne verjaardagswens aan de binnenkant. Ik ben erg fan van de kaarten met de vouw aan de korte zijde. En nog steeds is er het papier van Echo Park. Ik begin me echt af te vragen of het ooit opgaat en of ik het ooit beu raak, voorlopig lijkt geen van beide het geval te zijn. 

Voor degene die zich afvraagt waar de titel op slaat, dit is een uitspraak van dochter. Althans, dat dacht ik. De laatste tijd is de Duplo helemaal het einde, zeker als papa in het weekend tijd neemt om huizen, torens en optochten van wagentjes te maken. De meeste blokjes zijn vierkant of rechthoekig maar er zijn ook een aantal halfronde blokken bij. Ze zette een aantal van deze blokken op tafel en zei: sukkels. In de seconden die erop volgden, ik had net besloten dat niet reageren de beste optie was, zei ze het nog een keer. Dit keer verstond ik het iets beter en klonk er: circles. Mama gaat op zoek naar filmpjes waarbij de geometrische vormen gewoon in het Nederlands worden aangeleerd in plaats van in het Engels. Cirkels. 

Het is hier geen hotel

Afgelopen week was ik er stiekem eventjes een paar dagen tussenuit! Even weg van de sleur van alledag en veel tijd voor elkaar. En ik ben toch op een verhelderend idee gekomen.. -sarcasme, ik ben al iets langer op de hoogte- Het zou eens goed zijn meer structuur aan te brengen in mijn dagelijks leven en dus hopelijk hier ook op het blog. Het is vaak zo dat ik denk niets (bijzonders) heb om te laten zien of lezen maar er gebeurd genoeg. En meestal zijn het de kleine dingen die leuk zijn om vast te leggen en te delen, toch? Vaak zit er ook nog wel een verhaal aan vast wat ik me graag wil blijven herinneren. Dus al met al wil ik me blogwaardiger op gaan stellen. Met als eerste dit kleine insectenhotel voor in de tuin van opa.

Op vakantie waren we in de buurt van een grote Van Cranenbroek winkel. Volgens mij kan ik dit het beste omschrijven als een XXL ontplofte mix van Makro en Action? Ik krijg altijd spontaan hoofdpijn en de kriebels van zulke enorme winkels (behalve de Ikea, deze is duidelijk opgedeeld in hokjes, iets wat mijn hoofd fijn vind). Toch gezwicht om te gaan en zoals verwacht koop je dan toch de meest uiteenlopende zaken: een softshell kinderjas, een tas met prinsessen erop om de jas in te vervoeren, een doosje graszaad, een houten insectenhotel met bamboe en dennenappels, een toiletbrilverkleiner met matroesjka poppetjes erop en ruitenwisservloeistof. Tja, zeg maar niks. Als de tweejarige had gewinkeld waren we thuisgekomen met een kindertuinstoelenset met parasol, een springkussen van twee meter hoog, een waterfonteintje voor in de tuin, een beeld van een ooievaar en 100 ballenbadballen.. 

Het insectenhotel hebben we bij thuiskomst geschilderd om de boel op te vrolijken. Ik kan je vertellen dat je er verbaasd over kan staan hoe geconcentreerd een tweejarige kan zijn, serieuze bezigheid hoor. De verf die na het klusje over is kan gebruikt worden voor eigen werk op papier. Dochterlief zit in de papier vullende fase. Of zoals ze dat zelf zegt: helemaal dichtmaken. Een tijd geleden heb ik de handen van de kinderen ingesmeerd met verf (me bewust van alle enge stoffen in de verf, ik ben een ontaarde moeder) en op een canvas gedrukt. Sindsdien is het allerlaatste wat ze tijdens het schilderen mag doen haar handen ondersmeren en stempelen. En nu maar hopen dat ze dit niet bij de juf op de peuterspeelzaal doet. 

Knippen en plakken

Een productieve dag, dat typt zo fijn kan ik jullie vertellen! En zelf word ik meestal heel blij van het resultaat van een productieve dag. Op welk gebied dan ook. Eergisteren was het een complete productielijn achter mijn bureau. De challenge op het blog van DCL heeft als regels om alleen met papier en mallen te werken. Dus geen stempels, inkt(spetters) of andere toeters en bellen. Af en toe gebeurd dit wel dat ik een kaart met alleen papier en mallen maak maar als het echt moet is het lastiger. 

Van een tijd geleden had ik nog vlinders liggen gemaakt uit papier wat verloopt van kleur. Het is heel dun papier, volgens mij waren het vouwblaadjes van heel lang geleden. Ik wilde graag een verjaardagskaart dus kwam de mal 'gefeliciteerd' erbij. Het ontwerp was eigenlijk een foutje qua uitsnede maar met een omlijsting van papier werd het opeens een kaart die gewoon zo hoort te zijn. De onderstaande kaart maakte ik als eerste en blijf ik toch het mooist vinden wat betreft verhoudingen en kleurgebruik. Bij de onderstaande kaart is het woord gefeliciteerd los geplakt, bij de kaarten hierboven is het woord geplakt in het uitgestanste woord van hetzelfde papier als de basis. Dus dan valt het erin en blijft het mooi recht maar je verliest iets aan diepte. Begrijpelijk nog tot nu toe? Binnenin heb ik dezelfde omlijsting gebruikt zodat het een geheel wordt.   

Hopelijk is het ontwerp een beetje zichtbaar, de foto's zijn wat in de haast genomen. Er staan ook zoveel leuke dingen op de planning en dan moet alles wel eens snel-snel-snel! Dus hier op het blog is het dan af en toe wat rustiger zodat ik op andere vlakken meer mijn aandacht kwijt kan. Gelukkig heb ik nog een alleen-papier-en-mallen-kaartje liggen dus dit kan ik jullie een andere keer laten zien. Fijn weekend iedereen!