Op- en verruimen

Woede
Een kort stukje deel II van de tuin. Momenteel wordt er nog niks verbouwd maar alleen geruimd. Man is vanochtend vroeg begonnen met puin ruimen en heeft twee volle karren puin naar 'stort' gebracht. Het is ongelofelijk hoe een hoop stenen, grond en takken het zicht van een tuin kunnen veranderen. Van een propvol samenraapseltje gaan we naar een ruime tuin om van te genieten. Nu het grind en het groen er nog in om het helemaal af te maken.
Om ook een beetje mee te doen met de opruimwoede heb ik twee wassen weggewerkt, wat boodschappen gedaan voor de club en 3 zakken kleding in de container van ´t leger gedaan. Zo. Het is een kwestie van je even kwaad maken en uiteindelijk heb je dan ook wat. Hij een lege tuin, ik een lege kast. Laat die zomer maar komen!

Paars
Op de club hebben we vandaag voorgelezen uit het boek: de koning die alleen van paars hield. Alleen paarse bloemen mochten in zijn koninkrijk groeien en bloeien. Alle andere bloemen werden door de soldaten meegenomen. Maar de ingezamelde rode, blauwe en gele bloemen werden door de wind opgepakt en het land weer ingebracht. Mensen blij, koning het land uit. Moraal van het verhaal: diversiteit is belangrijk en niet uit te wissen.

De kinderen weten precies wat er aan de hand is, zelfs de kleintjes. Ik vraag: is blauw goed? Nee! Rood? Nee, paars is goed! Als we bij de bladzijde komen met allerlei bloemen erop zuchten ze allemaal: aaah, mooi. Ze begrijpen het verdraaid goed, paars is een mooie kleur maar andere kleuren zijn ook mooi. Ook de kinderen die nog geen woord Nederlands spreken wijzen hun lievelingskleur aan of proberen het woord bloemen uit te spreken. Dat die koning niet zo´n goeie is dat is duidelijk.   

Uitroesten

Gewoonlijk zijn er 10 - 15 kinderen op de club. Vandaag hadden we een recordaantal van 21 kinderen! Er zijn namelijk heel wat gezinnen bijgekomen op het centrum. De vaders, moeders en baby´s kwamen natuurlijk ook een kijkje nemen. En om dan alles in goede banen te leiden is iedere keer opnieuw een uitdaging. Tel daar de taalbariere, het mooie weer, de verschillen in leeftijd & cultuur bij elkaar op en je hebt het juiste plaatje voor je. Want de Nederlandse taal pakken ze in mum van tijd op, gelukkig wel. Maar vergeet niet dat voor aandacht vragen, gillen en spelen geen taal nodig is. Dit is kinderen eigen en bovendien grenzeloos. Maakt de juffen niks uit, we spelen het spel gewoon mee. In het Nederlands.  

Zie ze groeien

Ze groeien! En dan heb ik het niet over de plantjes maar over 'mijn' taalkoppel. In het blog van vorige week donderdag vertelde ik over mijn nieuwe vrijwilligersbaan als taalcoach. Vorige week maandag ben ik officieel begonnen met deze taak. En deze mensen doen het zo goed dat ik vol trots hierover wil vertellen.

Taalcoach

Het project taalmaatjes bestaat al langer binnen diverse gemeenten. Een taalmaatje of taalcoach is een vrijwilliger die nieuwe, anderstalige bewoners wegwijs maakt in de woonplaats. Sinds januari is Vluchtelingenwerk Zeeland gestart met het project taalontmoetingen op azc Goes. Hier worden inwoners uit de gemeente Goes gekoppeld aan (jong)volwassen asielzoekers. Dit project richt zich dus op mensen die nog geen vaste woonplaats hebben maar nog op het azc leven. Hierdoor wordt de Nederlandse taal in een nog vroeger stadium geleerd en gestimuleerd. Bovendien komen de inwoners van Goes meer te weten over het azc en de bewoners. Een project, twee goede doelen.

Voorlezen

Het project is niet alleen voor jongeren of volwassenen. Het tweede gedeelte van het project is het voorleesproject met de kinderen van 4 - 12. Dit project wordt uitgevoerd door de mensen van de Vrolijkheid waar ik dus ook bij hoor. Momenteel bouwen we wekelijks de verhalentent op. Een kleurrijke tent waarin we een verhaal vertellen. Daarna doen we buiten de tent een activiteit binnen het thema van het verhaal. Een onwijs leuk en uitdagend project. Helaas kan ik jullie weinig foto's laten zien i.v.m. de veiligheid van de kinderen (sommigen zijn niet voor niets gevlucht!). Maar wie weet kan ik binnenkort iets laten zien.

Groei met een oe

Terug naar de taalcoaching. Dat Nederlands een lastige taal is wist ik al een tijdje. Maar dat het zo lastig is wist ik niet. Met kinderen praat je op een heel ander niveau dan met volwassenen. Bovendien leren de kinderen in mum van tijd Nederlands op school. Mijn taalmaatjes zijn 22 en 21 jaar en dus niet meer leerplichtig. Vandaar dat het na de basiscursus Nederlands ophield voor hen. En het is ook niet zo dat Nepalees veel op het Nederlands lijkt. Dus gingen we vorige week bij de eerste afspraak gelijk naar de bibliotheek. Informatieve kinderboeken over allerlei onderwerpen.

De problemen doen zich gelijk al voor als het gaat om moeilijke klanken zoals de oe, u, e, r of g. Of de vervoegingen van sommige (onregelmatige) werkwoorden leveren ook vraagtekens op. En dan de klemtoon, de zinsbouw en korte of lange aoue's. Maar ze hebben hard geoefend en oneindig veel vragen gesteld. We waren zo ver dat we gisteren om de reservering geweest van heuse grammatica- en spellingsboeken. Waarzo? Bij de bieb, dat is de afkorting van bibliotheek.

Vensterbankgroen: op de foto zien jullie de ontkiemde zaadjes. Ik kan (nog) niet vertellen of dit rotsschild of petunia is. Maar nog een week wachten geeft waarschijnlijk meer duidelijkheid.

3 x vilt

Twee kleine projecten van vilt voor vandaag, de ideeën zijn weer van pinterest. Eerst maakte ik deze twee vilten hangers. Op het vilt bevestig je allerlei verschillende kralen en knopen. Tot slot het vilt afwerken, een ketting of draad eraan en binnen een korte tijd heb je een nieuw sieraad. Zelf vind ik al de verschillende kleuren en materialen het leukst: een plastic lichtblauw steentje, een glazen felblauwe kraal of een houten kraal.

Het onderstaande popje is ook een ideaal tussendoortje of als extra opdracht in de les. Hiervoor heb je nodig: verschillende kleurtjes vilt, een lintje, twee kraaltjes, een sleutelringetje, naald en draad. De draad waarmee je het vilt naait kun je in dezelfde of juist in tegengestelde kleur van het vilt nemen. Op de buik heb ik twee gekleurde rondjes gemaakt. Maar ook hier kun je eindeloos varieren door knopen of kralen te gebruiken. Doe eens gek met vilt!  

Van pasen tot party

Tweede paasdag, twee jarigen. Een van de jarigen, mijn tante, vierde gisteren haar 70ste verjaardag. Omdat mijn tante morgen nog gaat 'na-jaren' heeft mama vanochtend vroeg een kleine taart gebakken in een provesorische vorm. Hierdoor moest de hele taart bedekt worden om enkele oneffenheden te bedekken. Dus werd de taart omgetoverd in een groene marsepeinbol met een paar kleine versieringen. Tante was erg blij met het resultaat, we zijn benieuwd hoe haar gasten de taart vinden.

Omdat ik per se een nieuwe zelfgemaakte kaart wilde geven heb ik een nieuw boek gekocht bij de Action. Ik kan er nog steeds hard om lachen dat je voor nog geen twee euro wel 20 kaarten kan maken. Bovendien zijn het echt leuke en originele kaarten. Probleem is wel dat je een bak met geduld erbij moet kopen want anders gaat het niet lukken. Het knippen is al een heel karwei vooral als je je verkijkt op de plaatjes.. Zoals superfijne takjes of miniscule bloemblaadjes. En, eerlijk is eerlijk, het 3d-en met de siliconenlijm vind ik verschrikkelijk. Dit kon ik gelukkig uitbesteden. Vandaar dat ik gisteren toch een nieuwe kaart mee kon geven naar het feestje.   

Tokkie, toendra, tuin

Voortuin
De tuin wordt verbouwd. Een planning was er al een poosje maar de uitvoering bleef wat achter. Maar met zoveel zon en een lang paasweekend in het vooruitzicht moest het er van komen. De voortuin is op de schop gegaan. Het paadje naar de voordeur gaat nu rechtstreeks naar de stoep i.p.v. met een hoek en er zijn andere tegels ingegaan. Naast het paadje komt een border met planten, het middelste vierkant wordt opgevuld met grind en een bloembak. Er is dus nog wat te doen maar het is stukken beter met hoe het ooit was!   

Achtertuin
Dit was mijn 'tuin' tot nu toe, allerlei potjes en mandjes overal vandaan. Gewoon een gezellig gekleurd boeltje. En daar gaat nu verandering inkomen want er komt een heuse tuin. Dus voorlopig worden het geen zomerbloeiers speuren maar vaste planten. De eerste vaste planten zijn al binnen (de voorste 3 grote potten / mand): een oleander, een magnolia en een hibiscus. Nu maar hopen dat ze het net zo goed doen als het rode bloemetje, deze heeft alles overleefd.

De appel- en perenboom hebben het niet overleefd. Voor de winter hebben we alle takken afgezaagd en deed het dienst als voederplank, inclusief boom-vogelhuis. Twee weken geleden zijn de bomen helemaal verdwenen. Het is wat kaal nu maar de gedachte om weer helemaal kriegel te worden van al die luizen.. Dus gaan we gewoon op zoek naar ander groen.

Kweekkeuken
In de keuken ben ik weer een nieuw zaai-project gestart. Er staan nu een heleboel potjes met van alles en nog wat. De blauwe bloempot linksboven zijn cherrytomaatjes, de witte schaal aardbeien, het witte potje rucola, het groene potje petersele en de ijsbakjes zijn gevuld met petuniazaad uit de bloemen van vorig jaar. In de vensterbank staan nog twee bakjes met petunia en rotsschild onder het plastic te broeien. Ben erg benieuwd wat er als eerste opkomt, hopelijk de wilde rucola, mmm..

Wat is wijsheid

Lastig

Soms heb je van die dagen dat je wenst om een uil te zijn. Heel veel wijsheid, bedachtzaamheid en die serene houding komen dan goed van pas. Dus toom ik mijn impulsiviteit en denk ik hard na, voer gesprekken en maak besluiten. Ik wil jullie graag laten weten waarover dit allemaal gaat maar dan zullen jullie nog even moeten wachten totdat alles 'rond' is.

Nummer 3

Niets is dan fijner om in een nadenkende bui een bezoek te brengen aan de ruilwinkel. Gedachten uitzetten en alleen maar speuren. Ik ben nog geen twee meter in de winkel of wie kijkt mij daar aan? Uil nummer 3. Of eerder gezegd uiltje, het beest haalt bij lange na de 10cm niet. Zoals ik geleerd ben staat een oneven aantal altijd beter (deze compositieregel leerde ik niet op de kunstacademie maar gewoon bij moeder thuis). En dus staan er nu drie uilen op het dressoir.

Verstandig

Thuisgekomen gaat alles weer op volle toeren. Helaas want veel nadenken maakt uitgeput. Maar we blijven verstandig en werken door. Er moet eten gekookt worden, vanavond maak ik pasta met pittige wortel-en-ui-in-tomatensaus en gebakken worstjes. Handig omdat man (over)werkt aan een storing en zijn portie straks op kan warmen. Als het goed is ben ik dan in de sportschool. Want nadenken is erg verstandig maar even verstandig is om voldoende te bewegen!

Aju tandarts

Bij deze de kaarten die ik vandaag gemaakt heb, een beetje bezigheidstherapie was wel op zijn plek. Gisteren een druk dagje: 's ochtends werken, 's middags begonnen met mijn nieuwe 'baan' als taalcoach (daarover later meer) en 's avonds wezen hardlopen. Vanochtend veel te fanatiek gezwommen, daarna gegeten en wat aan de kaarten gesleuteld. Vanmiddag moest ik namelijk op tijd zijn voor de controle bij de tandarts..

Een controle betekent in mijn geval meestal meer dan even kijken en wegwezen. Mijn kies, die na wortelkanaalbehandeling en wortelpunctie nog steeds hangt, moet weer opnieuw gevuld worden. Geen probleem want hier voel ik toch niks van doordat alle zenuwen van de dooie zijn. Maar als de lieve man met wat lucht langs mijn hoektand blaast en vraagt of dit gevoelig is. Gevoelig inderdaad! Het schijnt dat mijn tandvlees wat aan de verlegen kant is en steeds hoger wegkruipt. Dus moet de tand wat geplakt worden zodat mijn wortel (?) niet bloot ligt. Het hoogtepunt is de tandsteen behandeling. Heerlijk als je van veel schuren, schrapen en polijsten houdt. Ik houd er niet van maar zielig was ik zeker niet! Echtgenoot, die was pas zielig (= zuurkool als avondeten)!