Als ik vroeger
van oma's schaaltje een koekje mocht pakken koos ik vaak een Zeeuwse
speculaas. Joekels van goudgele koeken onder een laagje suiker gekocht
bij de echte Zeeuwse bakker. Wanneer ik deze bakkersspecialiteit
geproefd heb kan ik me niet meer herinneren. Vandaar dat ik wilde
proberen om dit koekje te bakken. Ik maakte het deeg naar het
recept op deze pagina, liet het deeg een nacht rusten en maakte vandaag zo'n twintig speculaasfiguren.
Hoe
een mens de plank kan misslaan blijkt wel als ik de speculaasjes ga
maken. De molens, boten en sneeuwpoppen komen redelijk vlot uit de vorm. De twee mensfiguren van de andere
plank willen niet lukken. Het vrouwtje komt er door haar lange rokken
nog enigszins onbeschadigd uit maar de mannetjes hebben het zwaar te
verduren. Vandaar dat het een ware ziekenboeg wordt in de oven. Mannen met scheuren in het voorhoofd, ontbrekende ledematen en een figuur mist zijn complete romp.
Qua kleur en smaak komen ze ook lang niet in de buurt van de echte koeken. Het goudgeel wat ik me voorgesteld heb veranderd in bijna normaal speculaas-bruin. Er zijn zoveel redenen te bedenken: er is lichtbruine basterdsuiker gebruikt (misschien is witte suiker beter), de koekjes zaten te lang in de oven of er is teveel kaneel in het deeg gegaan. Wie zal het zeggen. Het zal weer een tijdje duren voordat ik me aan speculaasjes waag ook al smaken ze prima bij een kop thee!
Sinds lange tijd de naaimachine weer eens tevoorschijn gehaald. Het lijkt me geweldig om heel goed te kunnen naaien en zelf patronen te kunnen tekenen. Onvoorstelbaar wat je dan allemaal zelf kan maken, van kleding tot de inrichting van je huis. Maar met nog zoveel andere leuke dingen waar ik ooit wel eens goed in zou willen zijn schuift naaien naar onderen in de 'ik-wil-graag-lijst'. Toch ben ik best blij met dit simpele baby-projectje wat ik gisteren geprobeerd heb. Een babydoekje van stof, badstof en allerlei vrolijke lintjes. Dit is zelfs een makkie voor een beginnend naaister zoals ik ben. Dus voor degene die nog op zoek is naar een leuk babycadeau, wat stof heeft liggen en eventjes tijd heeft, deze knuffeldoekjes zijn snel gemaakt. Een goede tutorial vind je op het blog van MiekK. Zij heeft er nog een speenkoord en allerlei leuke applicaties aan toegevoegd. Na dit snelle en leuke resultaat denk ik dat er nog enkele doekjes volgen voor 'de onze'!
Bananenbrood
-
250 g tarwebloem
-
2 tl bakpoeder
-
1 tl gemalen kaneel
-
100 g boter, op kamertemperatuur
-
200 g witte basterdsuiker
-
1 zakje vanillesuiker
-
2 eieren
-
1 bekertje crème fraîche (125 ml)
-
300 g banaan, gepeld en fijngeprakt
1. Verwarm de oven voor op 180 ºC. Bekleed of beboter de bakvorm
2. Zeef in een grote kom de bloem met de bakpoeder, kaneel en een mespunt zout.
3. Meng de boter, basterd- en vanillesuiker (in keukenmachine of met mixer) tot een bijna glad mengsel. Voeg 1 voor 1 de
eieren en de crème fraîche toe.
4. Schep door het bloemmengsel. Schep ook de banaan erdoor.
5. Verdeel de mix over de cakevorm en bak in circa 1 uur goudbruin en gaar
Frambozenbrownies
-
250 g boter
-
250 g pure chocolade, in stukjes
-
1 vanillestokje of een el vanille-essence
-
6 eieren
-
200 g witte basterdsuiker
-
200 g zelfrijzend bakmeel
-
2 bakjes frambozen (a 125 g)
-
100 g witte chocolade, in stukjes
1. Verwarm de oven voor op 170 ºC.
2. Smelt au-bain-marie de boter en de pure chocolade
3. Doe het merg van het vanillestokje of de vanille-essence in een grote kom met de eieren. Klop in 3
minuten luchtig met een mixer en voeg in delen de suiker toe. Schep de
gesmolten chocolade om en schenk al roerend bij het eimengsel. Zeef het
meel erboven en schep er luchtig door. Meng 1 bakje frambozen en de
helft van de witte chocolade voorzichtig door het beslag. Doe in de
ovenschaal.
4. Verdeel de rest van de frambozen en de rest van de witte
chocolade erover en bak circa 30 minuten in het midden van de oven. Neem uit
de oven en laat 2 uur afkoelen.
(beide recepten zijn van ah.nl)
Na een rustige (Maria-hemelvaart) maar pittige (weinig geslapen) reis zijn we sinds gisteren weer in Nederland. Vanochtend konden we weer in ons eigen huis en dat was toch wel heel fijn! Net zoals bij terugkomst van de vorige ruil was het huis prima achtergelaten. Uitpakken van tassen was binnen korte tijd ook klaar. Het voordeel van een wasmachine op de vakantiebestemming, ideaal om na een vakantie maar met een klein was-tasje thuis te komen.
Het fijne van thuiskomen zijn toch wel de 'normale' zaken. De post bekijken en tussen alle reclamefolders wat tijdschriften, een kaart, het Ikea boek en een paar kadootjes vinden. Of fijn op de eigen eetkamerstoelen
zitten en een kleurplaatje kleuren, gewoon omdat het kan. Man traint
ondertussen zijn spieren door zijn kado´s op te halen. Twee
auto-ladingen zijn uitgestald en een deel ligt te chillen op de
loungebank.
Het avondeten klaarmaken in een vertrouwde keuken is ook wel prettig. Bovendien is het een maaltijd van verse bieten en aardappelen rechtstreeks uit papa's tuin, smakelijk kostje zo die 'krôten mi spek'. Na dit versterkertje haalt man zijn racefiets tevoorschijn voor een poetsbeurt en besluit ik dan alvast maar de vloer van de babykamer eruit te slopen.
Lekker dagje zo weer ´thuis best´, nu dit na-vakantie-gevoel vasthouden met nog een lang vakantieweekend in het vooruitzicht. Alhoewel, vakantie? Morgen weer druk aan de slag met allerlei dingen die hier te doen zijn!
Het huizenruilhuis bevind zich in de buurt van een van Frankrijks grootste natuurlijke meren: Lac du Grand Lieu. Al diverse keren waren we er langs gereden of hadden we slechts stukjes gezien. Vandaag zijn we helemaal rond het meer gereden en hebben we diverse (foto)stops gemaakt. In het dorpje Passay is een klein museumpje te vinden Maison du pecheur ofwel Huis van de vissers. We zagen er gekke beestjes die ons aanstaarden vanuit hun beetje zielige glazen huizen. Ook voerden we gezellig karpers van allerlei formaat die daar in de vijver zwommen. Als afsluiter beklommen we de uitkijktoren waardoor we zagen hoe groot het meer eigenlijk is. Niet normaal als je bedenkt dat het allemaal beschermd natuurgebied is waar enorme hoeveelheden (getoonde) waterdieren, planten en vogels leven.
Ter compensatie van zoveel natuurgeweld toonden we onze beste kant, we reden rechtstreeks door naar de McDonalds. Vraag me niet waarom maar ik had opeens ongelofelijk de behoefte aan friet! Dit terwijl we vanmiddag een uitgebreide lunch aten met groentesoep en door man gebakken pannenkoeken waardoor we vanavond een makkelijke 'broodmaaltijd' op het menu hadden staan..
Op het einde van de reis hebben we een laatste korte stop gemaakt. Naast alle prachtige uitzichten die we vandaag gezien hebben was dit het mooiste. Een zonnetje dat al richting het westen gaat, een ijsvogel die overvliegt en een bever die even het riviertje oversteekt. En dat op een paar honderd meter van de doorgaande weg af!
'Nee, vandaag gaan we niks doen! Vandaag plannen we even een rustdag.' Ongelofelijk maar net zoals gisteren riepen we dit heel hard, terwijl we toen ook weer de hort op geweest zijn. Aangezien ik een tip van onze ruilvrouw kreeg, zij doet aan scrapbooking, voor een leuke hobbywinkel wilde ik daarheen. Onderweg een baguette gekocht voor een auto-picknick want ons eerste regenbuitje was een feit. Op een klein industrieterein vonden we de super leuke winkel Fee du Scrap. Het was dat ik manlief en mezelf zou teleurstellen om niks te kopen dus kocht ik een abc voor in de Sizzix, wat twine, twee paper pads en cijferstempels. Helemaal blij!
Daarna moest er nog een boodschap gehaald worden aangezien er wel gegeten moest worden (sperziebonen uit papa's tuin!). Dus wij naar E. Leclerc. Ik zei nog: 'Het is vast zo een supermarkt net als de super / hyper U.'. Mooi niet! Een winkel mensen, niet normaal! Een soort combinatie van een supermarkt, drogist, elektrowinkel, markt, tuincentrum en textielsuper. Alles in een winkel en met een enorm aanbod. Zo begin je al te zweten als je het aanbod deo's ziet en loopt het water je in de mond bij de hoeveelheid zoetigheid die de bakker klaargemaakt heeft. Wat spijtig maar ook gelukkig voor ons dat er niet zulke winkels in Nederland te vinden zijn!
