Bloemetjes door de brievenbus

De postbode levert een grote envelop af! Een welkome verrassing voor een dag die even niet meevalt. Een tijdje geleden reageerde ik op een give-away van Crea-roosje. Helemaal niet meer aan gedacht tot ik zag dat ik gewonnen had. Vandaag kwam het weggevertje binnen in een opgeleukte envelop met daarin een geurzakje, een landleven en een pakketje om zelf een opbergdoos te maken. Morgen is het een nieuwe dag met nieuwe kansen en hopelijk genoeg tijd om het pakket eens uitgebreid te bestuderen en inspecteren. Heerlijk vooruitzicht!

Zelf ben ik vandaag ook bezig geweest aan kleine weggevertjes voor alle 'baby-belangstellenden'. Pinterest bekijken kan altijd tussen de bedrijven door, ook al is het maar voor een paar minuutjes. Ik zaf er een leuk projectje wat ik wilde maken. Aangezien ik niet uitgebreid de tijd had om kraamkoek te maken voordat het meisje kwam neem ik nu lang de tijd om een klein bedankje te maken. Leuk om te doen en zo blijft mijn creativiteit ook een beetje op peil.

Brievenbus-post

Vanaf dag een kwamen er heel veel kaartjes binnen. Inmiddels is de stroom een eind opgehouden, het is gewoon wennen om geen handgeschreven enveloppen tussen de post te vinden. Bij deze de zelfgemaakte kaartjes op de foto. Misschien ter inspiratie voor jullie en voor mij de gelegenheid om iedereen te bedanken die een (zelfgemaakte) kaart stuurde! 

Mijn nichtje gaf dit kaartje mee aan haar moeder. 'Gufeeliestirt met julie beebie'. Geniaal is dat ons dochtertje dan opeens weer verandert in een hij, ach ja op die leeftijd kan alles nog! De andere kaartjes die ik kreeg waren vooral gemaakt met allerlei kleurtjes papier en inkt in plaats van viltstift. Zo leuk om bij het voelen van de envelop al te merken dat het een zelfgemaakt kaartje is. Alhoewel ik moet toegeven dat er een heleboel leuke gekochte kaarten gekomen zijn. Maar ze verkopen niet voor niets stempels met 'handmade with love'.. Dankjewel buurvrouw, kennissen + bloglezers en vriendin! 

Het mooiste kaartje, en dan moet ik echt eerlijk zijn, kwam van Daans hobby blog. Hoe bijzonder is het om een supermooi gemaakt kaartje van iemand te krijgen die je helemaal niet kent! Dankzij de blogwereld 'ontmoet' je mensen en zo komt het dat een lief kaartje half Nederland afreist. Daan: dankjewel!  

Nu ik toch bezig ben met allerlei kaartjes te laten zien kan het laatste kaartje echt niet ontbreken: het geboortekaartje! Zelf ben ik niet zo van onze namen te noemen of foto's van onszelf te publiceren. Maar op enkele blogs verscheen haar naam al en natuurlijk zijn we blij dat we 5 weken van te voren (achteraf 3 weken van te voren) deze keus gemaakt hebben. Vernoemt naar beide oma's, die allebei dezelfde (doop)naam hebben!, en trotse tante. 

Het kaartje is besteld via liefleukeneigen.nl. Een superleuke site met originele kaartjes. Bovendien grote complimenten voor hun service. Ik belde omdat ik wat zaken aangepast wilde hebben die ik niet voor elkaar kreeg. Bijvoorbeeld de kleuren van de letters hetzelfde als de bloemetjes en wat symbooltjes bij gewicht, lengte en tijdstip. Na een kwartiertje werd ik teruggebeld dat het kaartje klaargemaakt was en het nog gecontroleerd moest worden. Kaartje besteld, na een uurtje een mail dat de bestelling verzonden was en de volgende dag hadden we de kaartjes in huis!

Dus nogmaals iedereen bedankt voor alle kaartjes die deze kant op kwamen! 

11:55 ofwel vijf-voor-twaalf

Een muur in onze woonkamer is redelijk lang en groot. Als hier niets aan hangt of tegenaan staat is dit een te lang, wit stuk muur. Daarom kwam er kort na onze intrek een grote plant te staan. Ik noem het altijd een vingerplant maar het blijkt een Pachira te zijn.. In ieder geval een grote gevlochten stam met daaraan takken met vingervormige bladeren. 

Het is bekend dat tijdens de zwangerschap vaak dingen opeens moeten gebeuren. Zo was ik de plant opeens meer dan beu. Het gedeelte van de tak dicht bij de stam droeg geen bladeren meer, alleen het laatste gedeelte van de tak had bladeren. Hierdoor werd het een hele brede boom die helemaal uit de vorm was gegroeid. Ik kreeg het doldwaze plan om de takken rigoureus af te knippen tot aan de gevlochten stam toe. Mijn hypothese was dat de plant weer opnieuw vanaf dit punt zou beginnen. Gek idee hè? Maar ik deed het toch. Aangezien de box er over een tijdje toch moest komen te staan moest de plant maar bukken onder mijn grillen. 

Wekenlang stond er een zielig gevlochten stammetje in de woonkamer. Er kwam zelfs een XL klok tegen de muur te hangen omdat het zo een zielig zicht was. Van een echte jungle-boom was het een kasplantje. Eigenlijk had niemand eigenlijk de hoop of verwachting dat de plant het nog zou doen. Of het stiekem toch wat hoop was, weemoed om de plant daadwerkelijk de deur uit te doen of een kwestie van lui zijn, de plant bleef staan.

En boem. Nieuwe takken dienen zich aan! Niks geen vijf-voor-twaalf meer voor deze plant. Ik heb er weer goede hoop op dat het een mooie boom wordt. Hoef ik mijn vertrouwde plant niet de deur te wijzen en mag man zich nog even ergeren aan het vliegtuigje. 

En zo trekken we dan weer wat wijze leerpuntjes uit dit gebeuren. Zoals 'Geef nooit op!' en 'Doe (soms) eens gek!'.  Of 'Hoop doet leven'. Of 'Wie niet waagt, wie niet wint'. Kennen jullie ook van dit soort momentjes of impulsieve acties die goed aflopen?

Roze wolk

Vanaf 11 november is dit blog steeds meer veranderd in een baby-blog. Met ieder blogberichtje lijkt het hier meer en meer roze te kleuren.. Dit blogbericht gaat er niet anders uitzien dan ook weer roze. Zoals beloofd heb ik foto's gemaakt van de zelfgemaakte cadeaus en kaarten die het kraambezoek en de postbode meebrachten. 

De twee gemutste popjes kreeg ze van mijn oude oma. Ze zijn gemaakt van twee spuugdoeken, twee luiers en een paar sokjes. Geinig cadeautje nietwaar? Het gehaakte slingertje is gemaakt door schoonzus, ze moest even doorhaken omdat de baby te vroeg gearriveerd was! Het middelste knuffeltje is met veel liefde gemaakt door mijn vriendin (van Journaal Rozendaal). Ik vind het een geweldig dingetje geworden en hoop dat dochterlief er ook dol op is (of juist niet dan blijft het knuffeltje mooi..). Het gehaakte knuffelpopje heeft een vriendin van mijn schoonzusje gemaakt. Het schilderijtje komt van mijn creatieve nicht die veel meer kan dan prachtig bloemschikken (te zien op CreaRoosje). Tot slot het kledinghangertje in rode versie, de blauwe/groene/gele pasten niet in het geheel, haakte mijn schoonmoeder. Het is leuk om zelfgemaakte spulletjes te krijgen, dubbel zo leuk omdat je weet dat ze met veel liefde speciaal voor het meisje gemaakt zijn.

Een ander creatief cadeau kwam van mijn drie schoonzusjes. Aangezien allebei de oma's een kraammand gaven hebben zij gezocht naar alternatieven. En een leuk alternatief is gevonden: een kraamtrein! Met een locomotief van luiers en wagonnetjes van mandjes is het een superleuk cadeau geworden, je zou bijna vergeten dat het om de inhoud gaat! 

Dankjewel jullie allemaal! 

Zij

Een week verder zijn we alweer! De dagen gaan snel, vooral nu man weer aan het werk is. Het lieve meisje vraagt alle aandacht. Zelfs als ze slaapt draait er veel om haar, vooral de wasmachine, die blijft door en voor haar draaien. Maar ik denk dat zelfs de wasmachine verliefd is. De scheve glimlachjes, het in bad of douche gaan en de gekke bekken tijdens het wakker worden, allemaal geniaal. Mama wordt ook blij als ze zo vriendelijk is om te poseren met een zelfgemaakte (iets te krappe) haarband. Het bandje is gemaakt met wat roze elastisch kant van de action, wat mintgroen kant wat ik nog had liggen en een ouderwetse knoop uit mijn knopenbak van de ruilwinkel. Zo hoef ik niet met haar handen in het haar te zitten maar kan ik lekker even handwerken, ook al is het zo een vlot tien minuten projectje. Nu nog wachten op wat meer haren en een versie maken die wel past.

Kraamkoek

Geen beschuit met muizen voor de gasten als het aan man ligt. Dus daarom had ik de afgelopen weken al gezocht naar alternatieven. Maar meisje kwam te vroeg dus niet uitgebreid de tijd voor cupcakes met een leuk marsepein vormpje erop, zelfgebakken koekjes met de naam in chocolade of roze bonbons.. Gelukkig zijn er altijd versies die minder veel tijd kosten en toch leuk eruit zien. De kraamverzorgster maakte de soesjes met glazuur en muisjes. Handig aangezien je ze maakt, terug in de vriezer doet en het benodigde aantal er voor die dag uithaalt. Een gast die de kleine kwam bewonderen nam de cupjes met hagel mee. Zelf pakte ik een gasaansteker, vlamde ik wat op een negerzoen en strooide met roze suikertjes. Op het schaaltje bij de andere zaken is het een vrolijk geheel toch? 

Van mijn tante kreeg ik van de echte bakker flikken van pure chocolade met muisjes. En excuses maar de visite mag hier alleen naar kijken.. Mama eet ze allemaal op!  

Warm

In dit korte blog een 'ode' aan mijn man. Deze tweede kraamweek heeft hij vakantie en hebben we een week met z'n drietjes. Het komt erop neer dat het werk wat de kraamverzorgster doet nu bij hem terecht komt. Bovendien zijn er nog allerlei zaken die daar nog bovenop komen zoals de boodschappen (en achteraf heb je nog heel veel nodig, vooral nu ze 1,5 week eerder kwam!). Daarnaast voel ik me af en toe echt een zeurtje. Hij komt opdraven als ik iets niet kan, gaat 's nachts het bed uit voor vieze poepluiers en zorgt voor me als 'little miss sunshine' aan het drinken is bij mama. Vannacht belde hij kordaat de verloskundige die daarna langskwam en vanochtend vroeg was hij alweer op weg naar de dienstdoende huisarts (zoals de verloskundige al dacht heb ik helaas blaasontsteking). Maar na een nacht als deze blijft man lief en attent. Naast een heleboel verplichte boodschappen kwam hij thuis met een doddige hittepit, helemaal lief en ook nog eens heel fijn! Om lange verhalen heel kort te maken: mijn man is de allerliefste. Punt.