Terug

De blogloze tijd is weer voorbij. In de tussentijd is het radijs gegroeid als kool. Vandaag na de oogst gelijk vier paprikaplantjes ervoor in de plaats. De tuin begint eindelijk een gezicht te krijgen, vooral mijn 'kruidentuin'. De aalbessenstruik groeit, er staan aardig wat (cherry)tomaten, enkele kruiden en daarachter bloeit een auberginekleurige clematis.

Om een verklaring af te leggen voor mijn afwezigheid: een mix van druk zijn en druk doen. Ik had het druk met de stage op de basisschool, deze week heb ik enkele uren ingevallen voor de juf in groep 5. Op het asielzoekerscentrum was ik ook weer enkele uren te vinden. En dit weekend waren mijn taalmaatjes en hun vriendin op bezoek. We hebben ongeveer 3 uren gedaan over het maken van een marsepein verjaardagstaart, teveel geklets tussendoor. De dames hebben de taart helemaal zelf gemaakt, trots op hen! De mannen hebben gepraat over werk, studies en - over wat anders - voetbal.

Wat betreft het druk doen heb ik mijn oude verslavingen weer opgepakt: lezen en puzzzelspelletjes. Vroeger kon je mij uittekenen met een boek. Afgelopen jaar las ik sporadisch (meestal in de trein) en nu is het weer helemaal terug. Binnen een paar dagen enkele pillen helemaal naar binnen zuigen, lezen blijft fantastisch. Dus als jullie me nu willen verontschuldigen. Er liggen 3 boeken op me te waarvan het tweede boek van Paulien Cornelisse. En dan nog iets, ik kan er wel om grinniken.

Jubel-leum

Blogbericht nummer 100! Wat is het een tijd geleden dat ik begon met dit blog. En toch alweer het honderdste bericht wat ik vandaag plaats. Dit jubileum wil ik niet zomaar voorbij laten gaan. Niet omdat het zulk mooi weer is en ook niet omdat het niet speciaal genoeg zou zijn. Voor mij is het heel speciaal.

 

Paarse zon 

Het bloggen betekent voor mij dat ik dingen kan delen, zoals ook in mijn eerste blog te lezen is. Van lang verhaal tot foto, hier kan ik alles kwijt. Wat ik ook fijn vind is dat er geen regels aan verbonden zijn. Ik hoef me niet verplicht te voelen om iedere dag iets te plaatsen (wat ik wel het liefste zou doen). Maar op sommige dagen is er geen ruimte in welke zin dan ook. Ook de onderwerpen zijn niet vastgelegd en vrij om te kiezen. Hierdoor kan ik niet alleen bloggen over mijn handwerkbezigheden of kookkunsten maar ook over het gepriegel in de tuin of belevenissen met de kinderen.

Hooggeëerd..

Uit het lezerspubliek heb ik al heel wat reacties gehad via het blog, mondeling of via de tamtam. Ik ben blij dat jullie het blog waarderen, dit stimuleert me om vooral niet te stoppen met dit blog waar ik zelf ook zoveel plezier aan heb. Om jullie te bedanken voor al de leuke reacties wil ik drie kleinigheidjes uitdelen die ik gemaakt heb in de loop van de tijd. Herinneren jullie de elastiekjes & haarspeldjes nog? Het eerste kadootje bestaat uit een aantal van deze accessoires. De zelfgemaakte kaarten wachten om verstuurd te worden, laat me het weten als je graag een aantal kaarten wilt krijgen. Tot slot maak ik een nieuwe bollenketting in een kleur naar keuze om weg te geven.  

 

Ik zou het fijn vinden als je reageert op deze give away via een berichtje op het blog of eventueel via de mail. Degene die volger wordt doet automatisch mee (maar moet nog wel een keus maken). Een ruil / swap is ook een leuke mogelijkheid. Laat ook weten wat je voorkeuren zijn qua kleuren, vorm, formaat of iets dergelijks. Eventueel kan ik speciaal voor jou aanpassingen maken. Is er iets bij van het blog wat je graag zou willen hebben maar er niet bij staat? Laat het ook weten zodat ik me kan voorbereiden op het volgende feestje.

Spijkerbroekprinses & sandaalridder

 

De bouwhoek is een van de favorieten in de klas. Vriend en vriendin gaan samen in de bouwhoek spelen, het is een hele poos stil. Blijkt dat hij opgesloten wordt door haar. Alleraardigst zo'n kalverliefde. Toch vertoond de liefde een paar barstjes als het jongetje met bijbehorend plus zelfgemaakt geluidseffect zich bevrijdt uit de toren.

Het schilderen gaat er veel rustiger aan toe. Er wordt een zon geschilderd met een paar wolken erbij. Oops, de opdracht was een kasteel schilderen. Die komt even later. Alles onder begeleiding van zelf bedachte liedjes of liedjes die we twee weken geleden geoefend hebben. Heerlijk zo'n zonnetje in de klas.  

In de middag mag er ook in de poppenhoek gespeeld worden. Hadden we vroeger echte poppen, tegenwoordig levende poppen (= verkleedkleren) en een hele huiselijke scene eromheen. Dat jongens ook in de roze jurk passen dat klopt, dat het een gek gezicht is klopt ook. Roze jurk met spijkerbroek en sokken. En de ridder op sandalen speelt het spel vrolijk mee.

Een meisje deelt in de ochtend mee dat ze het kadootje vergeten is. Maar zoals beloofd krijg ik 's middags een prinsessentasje. Het gebaar is al heel lief maar de inhoud is nog aandoenlijker. Een kleurplaat van een aankleedpopje, twee kleine tekeningen en twee kadootjes. In de kadootjes zitten elk drie zelgemaakte erwten van klei. Net als in het verhaal van de prinses op de erwt. Dat het nachtwerk geworden is moet even vermeld worden. De erwten zijn 's nachts gemaakt toen mama al sliep. Bedenk daar maar eens een pedagogisch verantwoord respons voor.

T - U - I - N

Genieten

De aalbessenstruik groeit hard en de clematis bloeit al zoals jullie zien! Vanmiddag een vrije middag die ik helemaal besteedt heb aan het grote genieten. Het begon al met een lekkere lunch in het zonnetje, geen broodje smaakt beter dan een broodje in de zon. Na mijn broodje heb ik mijn zomerjas opgehaald die ik na een grote zoektocht gevonden heb. Zogezegd ben je in mei laat voor het kopen van een jas, wat eigenlijk best raar is. Na het korte winkelmoment heb ik wat (noodzakelijke) huishoudelijke taken verricht. Want wie wil er graag werken op een vrije middag? Dus zodoende was ik vanaf 3 uur helemaal vrij. 

Vorig jaar alweer heb ik enkele letters uit hout gezaagd. Uit de losse pols letters getekend, lekker nonchalant. De letters lagen gezaagd, geschuurd en zelfs al gegrond in de kast. In het zonnetje heb ik ze vanmiddag in kekke kleurtjes geverfd. Heel misschien bewerk ik ze nog verder maar de kans bestaat ook dat ik ze vernis en ophang. Ik word er in ieder geval blij van. Net zo blij als met de planten in de tuin, het grote glas verse muntthee met wat honing op tafel en een schijnende zon op het terras. 

Kleuter

Terloops nog een kleine update van het juffen-bestaan. Vanochtend heb ik twee lesonderdelen overgenomen, het kringlezen en een knutselwerkje. En het ging goed! Het voorlezen ging op mijn azc-manier. Wat zoveel betekent als een prentenboek zelf verwoorden in plaats van de tekst te lezen. Kan ik iedereen aanraden omdat de klas constant naar het boek kan staren en jij kunt op jou beurt constant naar de klas kijken. Het uitzicht onder het voorlezen is fenomenaal. Allemaal kinderen met hun oren, ogen en soms ook hun mond ver open. Ach gut.

Heen en wat een weertje

Uit logeren
Een logé is (meestal) fijn gezelschap die het plezierig vind om te komen. Het merendeel van de logees is van het type 'wel de lusten niet de lasten'. Zo ook in ons geval, de leasehond is weer gearriveerd! Mijn ouders hebben enkele jaren geleden een asielhondje in huis genomen. Qua uiterlijkt gaat ze over het algemeen door voor een teckel maar haar karakter is typisch teckel. Dus zo af en toe hebben we een gratis inbraaksysteem / levend speelgoed rondlopen.

Groene waas
Zoals gezegd wel de lusten en niet de lasten, met dit weer is het geen plaag om een rondje te lopen. Het is dat ze niet antwoord op mijn vragen maar ik weet zeker dat we vandaag ons favoriete stukje gelopen hebben. Aan de rand van de woonwijk staat een rij huizen aan het water. Dit is een klein, naamloos watertje met een strook riet / gras erlangs waar je heerlijk kunt lopen en genieten. Je hoort en ziet er vanalles mits je er de tijd voor neemt. Dat is wat ik doe terwijl hond wil rennen, ruiken en rennen. Gelukkig zit er aan de hond een riem die ik dan weer vastheb. Op deze manier kan ik ´rustig´ een foto maken van een knotwilg met een flinke jeugdpuist. 

Anekdote
Het grappige is dat ons huis nog geen straat verwijderd is van het ´geboortehuis´ van manlief. In zijn kindertijd speelde hij dus vaak in onze buurt. Mijn favoriete wandelstukje was voor echtgenoot in het klein verboden toegang. Hij werd voor de 'brandpit', zoals hij het water zelf noemt, gewaarschuwd en zelfs bang gemaakt. Want in het water zat Jan Haak. Kwam je te dicht bij het water dan greep hij je met zijn haak en sleurde je naar de bodem. En als ik man er over hoor praten wil ik bijna met zijn woorden zeggen: "het zit nog steeds erg hoog hè?"..

Antwerpen

Geen berichten de afgelopen dagen want wij waren in Antwerpen! Van donderdag tot zaterdag hebben we heerlijk vertoeft in deze Belgische stad. Via de provinciale krant boekten we twee nachten in het Sir Plantin Hotel. Een echte aanrader! Na de aardige dame aan de balie werden we verwelkomt door een ouderwetse vrouw op onze kamer, samen met een flesje wijn, doosje bonbons en een shoppingbag met plattegrond en info. De plattegrond hebben we gelijk gebruikt om de stad wat te verkennen. Zoals jullie zien is het een erg mooie stad met veel mooie huizen. Ook zijn we door de Joodse en de Chinese wijk gelopen wat echt een belevenis op zich is. Als we dan toch een minpuntje aan de stad moeten noemen is het de geur. Maar dat komt waarschijnlijk doordat we in Zeeland zo verwend zijn met die zilte en 'groene' lucht.  

Het ontbijt was zo smakelijk! Koffie en thee werden in thermoskannetjes voor ons gebracht. Daarna kon het grote kiezen beginnen: een gewone snee brood, brood uit de toaster, krentenbrood, stokbrood, harde bolletjes (in bruin, wit, met sesam of maanzaad), koffiebroodje, vruchtenslof, croissant, chocolade croissant of amandelbroodje. En dat was alleen nog maar het brood. 

Vrijdag begon de dag voor ons niet alleen met een goed ontbijt maar ook met veel zon. Met de tram richting het centrum gereden om allerlei bezienswaardigheden aan te doen. Het stadhuis is toch wel mijn favoriet, wat een mooi gebouw. We zijn doorgelopen naar de Vrijdagmarkt waar het inderdaad op vrijdag markt is. En wat ze daar verkopen, het is hilarisch om dat mee te maken. Van een doezelig kinderspeelgoedje van 10cm tot een megegroot bankstel wordt bij opbod verkocht. Dit in tegenstelling tot de Meir waar de bekende winkels hun producten aan de man brengen.

Van de Meir vertrekken we naar het MAS (Museum aan de Stroom). Het is een fantastisch gebouw vlakbij de Schelde. Vanaf een eind zien we de 6 (!) meter hoge ramen tussen de stenen van het gebouw. Bovenop het dak lopen een heleboel mensen die over de stad uit kijken. Wisten wij veel waarom er zoveel mensen waren..

Juist op 18 mei 2012 blijkt het MAS jarig te zijn, het bestaat 1 jaar. Alle gasten krijgen vrij entree voor het museum. Aangezien het steeds bewolkter wordt nemen we eerst 9 roltrappen naar boven. Daar bewonderen we het uitzicht over de stad. Tijdens de afdaling bekijken we bijna alle bijzonder mooie museumzalen (en inhoud). Weer eenmaal buiten worden we getrakteerd op een heerlijk aardbeien-slagroomtaartje van een van de meterslange taarten. Gefeliciteerd en bedankt MAS.

Antwerpen is een mooie stad waar duidelijk nog veel meer te zien is dan dat we gedaan hebben. Dus wie weet gaan we nog eens naar 't stad.  

Van de kaart

Wat doe je als het even niet zo lekker gaat allemaal? Juist! Iets leuks doen of maken om jezelf op te vrolijken. Ik probeerde vrolijker te worden door wat kaartjes te maken en het is gelukt. In onze gemeente is een gezin blij gemaakt met een dochtertje, daarom maakte ik twee geboortekaartjes voor een meisje. Ik heb gekozen om de beschuit met muisjes te versturen, samen met een paar mini-babysokjes erin voor het kleintje.

De super-geweldig-fantastisch kaart bezorg ik morgen bij zwager & zus. Ondanks mijn vele gemopper vanochtend is alles goed gekomen. De houten vloer van de woonkamer, keuken & gang had een onderhoudsbeurt nodig. Vanavond is mijn zwager langsgekomen en heeft samen met manlief opnieuw alles 'gewit'. De vloer is weer als nieuw!

Het opknappen van de vloer was trouwens het probleem dat het even zo-zo ging. Vanochtend moest ik hard aan de slag om alles wat van de vloer kan weg te halen ergens op te bergen. Dus wij kunnen nu niet op de bank zitten, deze ligt vol met tafeltjes / planten en accessoires, de eettafel staat vol met stoelen en het dressoir is een grote verzamelplaats van spullen. Het meest vervelende kwam na een half uur sjouwen: alles grondig stofzuigen en twee (!) keer dweilen. Kapot was ik daarna. Dus logisch dat ik even mezelf op wilde vrolijken met wat kaartjes. Hopelijk zijn de ontvangers ook blij met hun kaartje..?